Kierunki nr. 1-53

Kierunki nr. 1-53 - Anna Borowska (red.)

Tygodnik "Kierunki" nie doczekał się dotychczas opracowania, które przybliżałoby jego genezę, historię, założenia programowe oraz omawianą problematykę. Większe kwantum wiadomości na te tematy można znaleźć w jubileuszowym numerze "Kierunków" z 25 V 1986 r. z racji 30-lecia pisma. Natomiast niewiele wnoszą na temat periodyku pozycje książkowe, które raczej traktują o stowarzyszeniu PAX, nie zatrzymując się dłużej nad interesującym nas tygodnikiem. Można tu wspomnieć o pracy Mikołaja Rostworowskiego, wydanej staraniem Instytutu Wydawniczego PAX w 1968 r., pod tytułem "Słowo o Paxie. 1945-1956". W bardzo krótkiej relacji autor odnotowuje ukazanie się "Kierunków" i tylko początki nowego periodyku. Jedynie napomyka o "Kierunkach" Jerzy Milewski w zbiorze esejów zatytułowanym "Wielka szansa" wydanym w roku 1965, lecz eseje te nie pozwalają na jakąkolwiek koncepcję nawet początkowej fazy tygodnika. Podobnie ma się sprawa z książką "Pierwsze kroki" tego samego autora, wydanej w 1960 Nie tylko nie podaje interesujących nas informacji, ale jedynie relacjonuje powszechnie znane wiadomości na temat PAX-u. Nieco później, bo w 1972 r., wydana praca Józefa Wójcika "Ciągłość i rozwój" stanowi pewną próbę szkicu historii PAX-u. Jednak autorowi było trudno uwolnić się od akcentów tendencyjnych, które zamazują właściwy obraz stowarzyszenia oraz organu tego stowarzyszenia - "Kierunków". Wszystkie te opracowania są fragmentaryczne i ńie przybliżają profilu tygodnika. Pewne krytyczne, chociaż nie systematyczne dane na temat działalności "Kierunków" dostarcza praca Andrzeja Micewskiego wydana w Paryżu w 1978 r. pod tytułem "Współrządzić czy nie kłamać? Pax i Znak w Polsce 1945-1976". Szczególnie w pierwszej części, poświęconej ?AX-owi, można spotkać wiele danych na temat założyciela PAX-u, zespołu redakcyjnego i permanentnej linii współpracy z czynnikami będącymi u władzy, przy równoczesnym manifestowaniu swego światopoglądu katolickiego i chęci uczestniczenia w przemianach zachodzących w Polsce Ludowej z pozycji człowieka wierzącego i będącego obecnym na arenie politycznej. Y/ypada też wspomnieć pozycję Lucjana Blita "The Eastern Pretenaer", wydaną w Londynie w 1965 r. Chociaż.autor przedstawia sylwetkę "Wschodniego pretendenta" w sposób nieżyczliwy, to jednak ukazuje szersze tło jego pojawienia się na scenie politycznej okresu przed i powojennego.