Kein Durcheinander 1910 r.

Kein Durcheinander 1910 r. - Julius Verne

Juliusz Verne był niezwykłym francuskim pisarzem, prekursorem gatunku science fiction, którego liczne powieści wprawiały w zdumienie i zachwyt czytelników w drugiej połowie XIX wieku. Zastanawiali się oni wówczas, czy przygody bohaterów opisane przez Verne’a są prawdziwe, a nawet czy są w ogóle możliwe. Wśród książek pisarza z pogranicza powieści podróżniczych i fantastycznonaukowych znajdują się tak znane tytuły jak „Tajemnicza wyspa”, „W 80 dni dookoła świata”, „20 000 mil podmorskiej żeglugi” oraz „Dzieci kapitana Granta”.
Jules Gabriel Verne urodził się 8 lutego 1828 roku w Nantes, w zachodniej Francji. Wedle planów swojego ojca miał, tak jak on, zostać prawnikiem – Verne senior zapewnił więc synowi najlepszą możliwą edukację. Młody Juliusz Verne świetnie radził sobie w szkole, lecz w tym samym czasie jego wyobraźnię karmiły niezwykłe opowieści o morskich przygodach oraz widoki przeróżnych statków żeglujących po Loarze. Na studia prawnicze wyjechał do Paryża, jednak zamiast przykładać się do wykładów, zakochał się w teatrze i literaturze. Jego pasję podsycały dodatkowo częste wizyty w paryskich salonach literackich. Nie minęło dużo czasu, nim sam zaczął pisać sztuki teatralne – pierwsza z nich została wystawiona w 1850 roku.
Juliusz Verne, ku zgrozie swojego ojca, porzucił studia prawnicze i skupił się na karierze dramatopisarskiej, a później – literackiej, która zaczęła się od wydania kilku opowiadań. W 1851 roku Juliusz Verne poznał redaktora naczelnego czasopisma „Musée des familles”, który szukał pisarza potrafiącego stworzyć opowiadanie zawierające w sobie, w jak najbardziej przystępnej i ciekawej formie, informacje naukowe skupione wokół wciągającej fabuły – było to zadanie na miarę Verne’a. Pierwsze opowiadanie awanturniczo-popularnonaukowe pisarza zatytułowane „Un drame au Mexique” ukazało się w lipcu 1851 roku.
W tym samym czasie Juliusz Verne spędzał godziny w Bibliotece Narodowej, zaspokajając swoją ciekawość informacjami na temat odkryć, wynalazków i przełomów w nauce i technologii. Postanowił stworzyć całkowicie nowy typ powieści: powieść naukową, która połączyłaby elementy przygodowe i nauki ścisłe. W 1862 roku Verne poznał Pierre-Julesa Hetzela – wydawcę, dzięki któremu zaczął ukazywać się cykl liczący ponad 60 książek autora zatytułowany „Niezwykłe podróże”. Pierwszą książką z cyklu była powieść „Pięć tygodni w balonie”, wydana w 1863 roku.
Wiele z powieści Juliusza Verne’a stało się międzynarodowymi bestsellerami, które często ukazywały się kilku tomach – wedle umowy z wydawcą pisarz miał dostarczać minimum dwa manuskrypty rocznie. Największym sukcesem były popularne również i dziś książki „20 000 mil podmorskiej żeglugi”, „Podróż do wnętrza Ziemi”, „W 80 dni dookoła świata” oraz „Z Ziemi na Księżyc”. Przez ostatnich 20 lat życia pisarza powieści Juliusza Verne’a przybrały bardziej pesymistyczny i filozoficzny charakter – zaczął zastanawiać się przyszłością i nad tym, do czego mogą doprowadzić nadużycia techniki i pycha naukowców, czego przykładem są między innymi powieści „Świat do górny nogami”, „Cudowna wyspa” oraz „Pan świata”.
Juliusz Verne zmarł 24 marca 1905 roku w Amiens.