Kazania Passyjne, 1859r.

Kazania Passyjne, 1859r. - Henryk Księżarski

Klasyczna forma Studium Paschalnego, zakorzeniona w tradycji i praktyce Kościoła. Motywem wiodącym – podobnie jak w Medytacjach Wielkopostnych – będzie „Siedem Ostatnich Słów Jezusa na Krzyżu”.

Kazanie 5 - "Pragnę"

W ciągu kilkunastu bolesnych godzin Męki Pańskiej tylko jeden raz słyszymy z ust Jezusa skargę na dolegliwość fizyczną. Jest to tzw. ”piąte słowo” wypowiedziane na krzyżu, słowo "Pragnę". Skarga ta wyrażała ona przede wszystkim pragnienie człowieka, który po bezsennej nocy, spalony słońcem, krańcowo wyczerpany, udręczony pod ciężarem krzyża, upływu krwi i śmiertelnej gorączki - nie miał nic w ustach od wczorajszej ostatniej wieczerzy. Pragnienie odczuwane na krzyżu należało do najcięższych udręk. Historycy, autorzy klasyczni oraz naoczni świadkowie z owych czasów, opowiadają, że ukrzyżowani skazańcy już po krótkiej chwili uskarżali się żałośnie na okropne pragnienie; wszystkie inne katusze zdawały się być dla nich niewiele znaczące; zdawało się im wprost, że się palą. Rodzi się jednak pytanie - dlaczego Jezus, który dotychczas nie poskarżył się ani jednym słowem na doznane tortury - w tym ostatnim momencie żali się na pragnienie?