Kazania na niedziele i święta roku kościelnego II , 1913 r.

Kazania na niedziele i święta roku kościelnego II , 1913 r. - Piotr Semenenko

W tomie drugim zamieszczono kazania od Zielonych Świątek do końca roku kościelnego oraz na uroczystości Najśw. P. Maryi.

Piotr Adolf Aleksander Semenenko (ur. 29 czerwca 1814 w Dzięciołowie, obwód białostocki, zm. 18 listopada 1886 w Paryżu) – polski filozof i teolog katolicki, współzałożyciel i przełożony generalny Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego (Zmartwychwstańców), wolnomularz, uczestnik powstania listopadowego, pierwszy rektor Papieskiego Kolegium Polskiego w Rzymie oraz Sługa Boży Kościoła katolickiego.Urodził się w Dzięciołowie ok. 50 km na północ od Białegostoku. Pochodził z wielodzietnej rodziny ziemiańskiej. Jego ojciec był Ukraińcem lub Białorusinem. Ochrzczony w Kościele katolickim, będąc sierotą przez wiele lat służył jako paź na dworze carskim w Petersburgu, gdzie nasiąknął kulturą rosyjską i religią prawosławną. Matka Piotra była kalwinką. Dziecko, z powodu braku duchownego prawosławnego, ochrzczone zostało w katolickim kościele parafialnym Św.Wawrzyńca w Dolistowie. Wychowaniem chłopca zajmowali się protestanccy dziadkowie – państwo Zielińscy. Mimo swojej rezerwy do katolików, dziadek pozwolił ośmiolatkowi na naukę w szkole katolickiej Księży Misjonarzy w Tykocinie. Piotr – w tajemnicy przed dziadkami próbującymi mimo wszystko wychować go w religii protestanckiej – zbliżył się wówczas do Kościoła katolickiego i przystąpił do Pierwszej Komunii św. Piotr Semenenko uczył się potem w Białymstoku, Krożach, a następnie podjął studia na Uniwersytecie Wileńskim. Spędził tam jednak zaledwie rok. Kiedy miał 16 lat, wybuchło powstanie listopadowe i młody chłopak zaciągnął się do pieszej artylerii korpusu generałów Antoniego Giełguda i Dezyderego Chłapowskiego. W lipcu 1831 jego korpus wycofał się do Prus. Piotr zainteresował się wtedy filozofią. W Prusach przebywał bardzo krótko. Wraz z falą popowstaniowych emigrantów, przedostał się nielegalnie do Francji. Tam przystąpił do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Swoje pierwsze artykuły opublikował w polskim skrajnie lewicowym piśmie Towarzystwa Demokratycznego "Postęp" i francuskiej "Trybunie". W Chateauroux, gdzie ostatecznie osiadł, zaczął pisać wiersze, w których ział nienawiścią i zemstą. Studiował w Paryżu i Rzymie.