Kazania Ks. Karola Antoniewicza 4 tomy 1893 r.

Kazania Ks. Karola Antoniewicza 4 tomy 1893 r. - Jan Badeni (zebrał)

W dwóch książkach 4 tomy:

Tom I - Kazania missyjne - 1893 r. 401 str.

Tom II - Kazania o Matce Boskiej - 1893 r. 256 str.

Tom III - Kazania świąteczne - 1893 r. 447 str.

Tom IV - Kaznia przygodne - 1893 r. 356 str.

Karol Bołoz Antoniewicz, SJ, herbu własnego (ur. 6 listopada 1807 w Skwarzawie, zm. 14 listopada 1852 w Obrze) – polski duchowny katolicki, jezuita, poeta[1].

Urodził się 6 listopada 1807 w Skwarzawie w ormiańskiej rodzinie Józefa i Józefy z Nikorowiczów[2][3]. W 1827 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie we Lwowie. Brał czynny udział w powstaniu listopadowym. W 1833 wstąpił w związek małżeński z Zofią Nikorowicz i miał z nią pięcioro dzieci. Po przedwczesnej śmierci wszystkich swoich dzieci opiekował się chorymi i opuszczonymi, zamieniając swój dwór w Skwarzawie na szkołę i szpital. Wraz z żoną podjął decyzję o rozstaniu, po czym wstąpił do zakonu jezuitów w Starej Wsi[4] (małżonka wstąpiła do zakonu sióstr miłosierdzia i wkrótce potem zmarła).