Kazania Króla JMCI Stanisława Augusta 1788 r

Kazania Króla JMCI Stanisława Augusta 1788 r - Michał Łopott

"Kazania jedne: o przyczynach niedoskonałości istotnych obowiązków w narodzie. Na początek trybunału Gł: W. X.L. w Grodnie dnia pierwszego, drugie: o przyczynach szczęsliwego rządu dla narodu na uroczysty dzień imienin nayjasnieyszego P.N.M. Krola JMCI Stanisława Augusta dnia osmego maja obchodzony przez Jasnie Wielmoznego JMCI Pana Michała Łoppotta Ex-Oboznego W.W.X.Litt; Marszałka Tryb. Gło: W.X.LIT: Kawalera Orderow Orła Białego, S. Stanisława i Kommondora Maltańskiego. przez X. Jakuba Janowskiego Kanonika Smolen; Proboszcza Wizunskiego w Grodnie Miane w Kościele Parafialnym roku 1788.."

Michał Łopot, (Łopott) herbu Łopot – oboźny wielki litewski od 1776, marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1787-1789, członek Rady Nieustającej w latach 1778-1780, starosta bobrujski. W 1775 decyzją Sejmu Rozbiorowego otrzymał dobra starostwa bobrujskiego w 50-letnią emfiteuzę. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[1]. Poseł z powiatu starodubowskiego na sejm skonfederowany 1776 roku. W 1778 był posłem z powiatu wołkowyskiego. Członek Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej w 1779 roku. Złożył swój akces do konstytucji 3 maja. W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 roku podpisał adres do króla, w którym wraz ze 130 szlachty nowogródzkiej zapewnił władcę o swej wierności i gotowości kontynuowania walki. W 1792 roku został konsyliarzem województwa nowogródzkiego w konfederacji generalnej Wielkiego Księstwa Litewskiego konfederacji targowickiej, wyznaczony przez konfederację targowicką do sądów ulitimae instantiae Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1793 roku. Poseł nowogródzki na Sejm Grodzieński, członek konfederacji grodzieńskiej 1793 roku. Zyskawszy poparcie przedstawiciela Rosji Jakoba Sieversa wszedł w skład deputacji wyłonionej z sejmu, której zadaniem było zawarcie porozumień rozbiorczych z Imperium Rosyjskim i Królestwem Prus. 22 lipca 1793 roku podpisał traktat cesji przez Rzeczpospolitą ziem zagarniętych przez Rosję a 25 września cesji ziem zagarniętych przez Prusy w II rozbiorze Polski[6]. Wybrany do nowej Rady Nieustającej, powołanej przez Sejm Grodzieński. Głęboko znienawidzony za swoją działalność na sejmie rozbiorowym, podejrzewany był o bycie donosicielem Osipa Igelströma. W marcu 1794 na kontraktach nowogródzkich został poważnie obity kijem, w obawie o swoje życie schronił się pod opiekę stacjonujących w Nowogródku żołnierzy rosyjskich. Na kilka dni przed wybuchem insurekcji kościuszkowskiej zdołał uciec, unikając aresztowania przez władze powstańcze. Odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego Stanisława.