Katolicka Książka missyjna 1887 r.

Katolicka Książka missyjna 1887 r. - J. Laxy

Działalność misyjna – (z łac. mitto, mittere - posyłać) działalność przedstawicieli danej religii w celu rozpowszechnienia swoich wierzeń, bądź placówka prowadząca taką działalność.

Chrześlijaństwo - Jednym z głównych zadań chrześcijaństwa od jego początków była działalność misyjna (por. Mt 28:19: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody".. Listy Apostolskie Nowego Testamentu są pochodną takiej aktywności pierwszych chrześcijan.Po raz pierwszy problematykę działalności misyjnej poruszono na Soborze jerozolimskim (49-50 n.e.). Podjęto na nim decyzję o zastosowaniu w misjonarstwie metody akomodacji kulturowej, która miała wpłynąć na łatwiejsze nawiązanie relacji z społecznościami, do których chcieli dotrzeć misjonarze. Niosący słowo Chrystusa mieli kierować się zasadą: Badajcie każdą sprawę, a co dobre, to zachowujcie (1 Tes 5,21). Do tej metody nawiązywał również papież Grzegorz I w swoim liście z osiemnastego sierpnia 601 roku do opata Mellitusa.W kolejnych wiekach działalność misjonarzy objęła całą Europę, ale w Azji i Afryce została powstrzymana przez islam. Wielkie odkrycia geograficzne otworzyły w dziejach misji nową epokę, w której prym wiedli jezuici tacy jak Franciszek Ksawery, Matteo Ricci czy Michał Boym. Ich metodą była inkulturacja, czyli szanowanie lokalnych tradycji. Często byli oni zarazem odkrywcami, opisywali różne języki i cywilizacje oraz popularyzowali w świecie naukę europejską. Ich dokonaniami są m.in. rozpowszechnienie chininy, czy stworzenie współczesnego alfabetu języka wietnamskiego. Do działalności misyjnej dołączyli również franciszkanie.