Katedra w Kamieńcu 1930 r.

Katedra w Kamieńcu 1930 r. - Karol Iwanicki

Karol Iwanicki (ur. 6 września 1870 w Tahańczy, zm. 10 grudnia 1941 w Kazachstanie) – polski architekUrodził się 6 września 1870 w Tahańczy na terenach dzisiejszej Ukrainy, w rodzinie Ludwika (1835–1892) i Ludwiki z Makarowiczów (1844–1916)[1]. Ukończył w 1889 szkołę realną w Kijowie, w 1894 Wydział Architektoniczny Politechniki Lwowskiej. Do 1919 praktykował w Kijowie, pierwszą jego znaczącą pracą był Bank Państwowy wraz z prof. A.W. Kobelewem. W 1917 w Kijowie wydał poradnik zatytułowany „Budownictwo wiejskie”. Zawierał on wiedzę "o technologii i zwyczajach budowlanych na ziemiach polskich w początku XX wieku i przyczynkiem do historii dworu, budownictwa i ziemiaństwa polskiego"[2]. Informacje w nim zawarte są na tyle interesujące, że w 2015 wydany został reprint[3]. W styczniu 1919 zamieszkał w Warszawie a następnie w Lublinie. Został mianowany architektem miejskim, w latach 1920–1923 był naczelnikiem wydziału architektoniczno-budowlanego Dyrekcji Robót Publicznych Województwa Lubelskiego. W latach 1923–1925 był dyrektorem robót publicznych województwa lubelskiego. Od 1925 pracował w Warszawie jako radca budownictwa w Dyrekcji Robót Publicznych przy Urzędzie Wojewódzkim oraz rozpoczął współpracę z Ministerstwem Spraw Zagranicznych. W 1925 jego projekt budynku w stylu dworkowym ambasady RP w Ankarze został wybrany i skierowany do realizacji. 27 listopada 1929 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].