Jeografia w obrazach i powieściach morlnych

Jeografia w obrazach i powieściach morlnych -

PRZEDMOWA: Młodzież była zawsze przedmiotem troskliwości dla umysł&oacute;w szlachetnych, bo takie tylko czują zadowolenie z zajęcia się dobrem lej cząstki towarzystwa, i pracują nad szczęściem przyszłych pokoleń.<br />Serce młodzieży jest to pole żyzne, kt&oacute;re dosyć jest zasiać dobrem ziarnem, aby zebraćplon obfity. Jej zdolności umysłowe są także rolą rokującą wiele nadziei, przygotowaną do przyjęcia oświaty i aby osięgnąć tak piękny cel, z jednej strony potrzeba tylko rozwijać skłonności serca, kt&oacute;re zawsze pierwiastk&oacute;w są dobre, a z drugiej dopomagać władzom umysłowym, nie zniechęcając ich tem, co nauka zawiera w sobie trudnego i zawiłego. Można tu zastosować zasadę poety łacińskiego, kt&oacute;ra m&oacute;wi: że trzeba umieć połączyć przyjemność z pożytkiem. Jest to zasada zawsze nowa, zawsze świeża, ponieważ zawsze jest prawdziwą;<br />pozostała ona jako wz&oacute;r do naśladowania piszącym dla młodzieży.<br />Zdaje nam się, ii tej zasady połączenia przyjemności % pożytkiem dopięliśmy w książce, kt&oacute;rą poświęcamy młodzieży pod tytułem: Geografii w obrazach i powieściach moralnych. Zawarte w niej piętnaście powieści poprzedziliśmy czysto geograficznym opisem, stosując do każdego powieść wyjętą ze zdarzeń mniej więcej prawdziwych i przyswojoną do zwyczaj&oacute;w kraj&oacute;w i lud&oacute;w, kt&oacute;re przedstawiają, a nadewszystko zajęliśmy się moralnością, ki&oacute;ra powinna być gł&oacute;wną życia ludzkiego nauką i kt&oacute;rą tak łatwo pojmuje serce i rozum młodzieży.