Jazłowiec 1939 r.

Jazłowiec 1939 r. - Praca Zbiorowa

Jazłowiec (ukr. Язловець, Jazłoweć) – wieś (dawniej miasto) na zachodniej Ukrainie w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego, na południe od Buczacza, przy drodze T2016. Od 1944 jako wieś jest siedzibą rady wiejskiej. Przez wieś biegnie rzeka Olchowiec, lewy dopływ Strypy. Jest to jedna z najstarszych osad polskich na Podolu zachodnim. W 1406 król Władysław II Jagiełło nadał Jazłowiec staroście Dziersławowi Konopce, który przez naleganie wielkiego księcia litewskiego Witolda Kiejstutowicza oddał posiadłość Teodorykowi z Buczacza. Według innych danych przed 1417 r. Jazłowiec dostał się w ręce Buczackich herbu Abdank którzy po osiedleniu się w Jazłowcu przyjęli nazwisko Jazłowieckich. Właścicielami Jazłowca byli m.in. przedstawiciele ks. Radziwiłłów i Koniecpolskich. W okresie I Rzeczypospolitej osadę zamieszkiwali również Ormianie, a miasto było siedzibą drugiego obok Lwowa biskupstwa kościoła ormiańskiego. W latach 1676-1684 Jazłowiec wchodził w skład Porty Osmańskiej. W 1708 w Jazłowcu, który był centrum namieśnictwa, znajdowały się cerkwie: p.w. Narodzenia Pańskiego, Świętego Mikołaja oraz Świętego Eliasza.