Jan Paweł II miłość mi wszystko wyjaśniła CD

Jan Paweł II miłość mi wszystko wyjaśniła CD - Praca Zbiorowa

Biblijna przypowieść o talentach nigdy nie straci na aktualności. Oto pewien bogaty człowiek, udając się w daleką podróż, przekazał sługom swój majątek pod opiekę. Jeden z podwładnych otrzymał pięć talentów, drugi dwa, trzeciemu przypadł w udziale jeden. Dwaj pierwsi puścili talenty w obieg, zyskali drugie tyle i zostali nagrodzeni przez swego pana, gdy wrócił do domu. Trzeci sługa zakopał swój talent, więc za marnotrawstwo został ukarany wygnaniem…   Dziś nikt nie ma najmniejszych wątpliwości, że największym talentem Karola Wojtyły było powołanie do świętości. Ale przecież i innych talentów nie zakopał, nie zaniedbał, dzięki czemu możemy z wdzięcznością wspominać jego zdolności dyplomatyczne, studiować przenikliwe rozprawy filozoficzne, czy wreszcie cieszyć się poezją pierwszego Polaka na tronie Stolicy Apostolskiej.   Często rozprawia się o mistycznych walorach poezji wielkiego Polaka, rozważa się zawarte w niej myśli, ale warto też zwrócić uwagę na śpiewność tej frazy. Zrobił to niedawno Robert Janson, wszechstronny kompozytor i instrumentalista, który do poezji świętego z Wadowic dopisał kruche, melancholijne i chwytające za serce melodie. Do zaśpiewania wierszy przeobrażonych w pieśni zaprosił przyjaciół reprezentujących wiele pokoleń i nurtów rodzimej sceny muzycznej. Możemy się więc pozwolić oczarować Urszuli, Ani Wyszkoni i Annie Józefinie Lubienieckiej oraz zachwycać interpretacjami Andrzeja Piasecznego, Tomka Szczepanika, Łukasza Zagrobelnego i Piotra Cugowskiego.   Oto znakomici polscy artyści, zamiast ścigać się na listach przebojów, wspólnym wysiłkiem nagrali jedyną w swoim rodzaju płytę "Miłość mi wszystko wyjaśniła". Album, który jest nie tylko okolicznościowym, związanym z kanonizacją, hołdem dla Jana Pawła II, ale przede wszystkim świadectwem tego, że z połączenia poezji i muzyki powstaje unikalne piękno, jakiego próżno szukać w innych wytworach kultury.  Święty Augustyn wiedział, co mówi, gdy twierdził, że ten, kto śpiewa, dwa razy się modli.