Jak u nas chowano dzieci 1899r.

Jak u nas chowano dzieci 1899r. - Gustaw Doliński

Gustaw Doliński (1846–1906) - Pochodził z rodziny ziemiańskiej, urodził się w 1846 roku we wsi Polichna Górna koło Kraśnika.Naukę rozpoczął w swoim domu rodzinnym, w latach 1857–1865 uczęszczał do gimnazjum w Lublinie. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Fizyczno-Matematycznym Szkoły Głównej w Warszawie, niedługo potem przeniósł się na Wydział Medyczny. W 1871 roku uzyskał dyplom lekarza na Uniwersytecie Warszawskim; aby pogłębić i rozwinąć swoją wiedzę fachową, przebywał przez pewien czas za granicą (w Wiedniu, Paryżu, Lipsku i Berlinie).W 1873 roku wrócił do Warszawy i zajął się prowadzeniem oddziału chorób cholerycznych. Jesienią tego roku przybył do Lublina, gdzie przez ponad 25 lat zajmował się wolną praktyką lekarską, ciesząc się dobrą opinią, szczególnie jako pediatra i położnik. Leczył też bezpłatnie chore dzieci w ambulatorium przy szpitalu św. Wincentego. Równocześnie w sezonach letnich pracował (najczęściej na stanowisku ordynatora) w zakładzie uzdrowiskowym w Nałęczowie, którego był dyrektorem w 1883 roku. Dzięki swojej szerokiej i aktywnej działalności społecznej dał się poznać jako jeden z najbardziej znanych realizatorów haseł pracy organicznej na prowincji. Należał do grona założycieli i czynnych członków Towarzystwa Lekarskiego, w którym pełnił funkcję sekretarza w latach 1876–1878, 1881–1882 i bibliotekarza (1874–1877), a w 1898 roku otrzymał godność członka honorowego. Poza stałym uczestnictwem w poczynaniach naukowych Towarzystwa (referaty, pokazy itd.), występował wielokrotnie z ważnymi inicjatywami z zakresu medycyny społecznej, takimi jak: organizacja służby zdrowia w gminach wiejskich (sam opracował i ogłosił w ciągu dziesięciu lat kilka projektów), podniesienie stanu higienicznego miast, budowa wodociągów w Lublinie, upowszechnienie w społeczeństwie kultury fizycznej (m.in. napisał i wydał Łatwy przewodnik do ćwiczeń gimnastycznych, a w 1891 roku przyczynił się do uruchomienia w Lublinie szkoły pływania). Zasługą Dolińskiego było również utworzenie Kasy Pomocy Naukowej dla Dziewcząt im. Królowej Jadwigi.Doliński ożenił się 20 stycznia 1875 roku z Różą Rohlandówną (jednym ze świadków jego ślubu, zawartego w kościele w Bychawce, był szkolny kolega Bolesław Prus); miał z nią syna Wojciecha. W 1898 roku Gustaw Doliński opuścił Lublin, aby następnie, po pobycie w Warszawie i później na Podolu, ponownie się tu zjawić w 1905 roku. Zmarł 7 maja 1906 roku w Lublinie i został pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej. Na płycie nagrobnej umieszczono napis: Pracował dobrze czyniąc. Jego imię nosi obecnie jedna z ulic w północnym rejonie miasta.