J Wł Dawid szkic biograficzny 1933r

J Wł Dawid szkic biograficzny 1933r - Henryk Lukrec

Wstęp
Jan Władysław Dawid to przykład wybitnego uczonego funkcjonującego poza środowiskiem akademickim w roli wykładowcy. Nie posiadał katedry ani tytułów naukowych, a jednak jego prace wywarły duże znaczenie i zapisały się na trwałe w psychologii oraz w pedagogice. Działalność J.W. Dawida to egzemplifikacja pracy naukowej refleksyjnego praktyka, niezależnego myśliciela i w końcu zaangażowanego publicysty, który brał udział w przedsięwzięciach będących realizacją jego życiowych pasji i ideałów. Należał do pokolenia polskiej inteligencji epoki pozytywizmu. Jak wielu mu współczesnych, znakomicie wykształcony, zaangażował się w prace na rzecz zmiany społecznej. To pedagog, psycholog, filozof, wybitny działacz społeczny oraz publicysta drugiej połowy XIX i początków XX wieku (Bołdyrew, 2015, s. 24). Przywołując myśl Wincentego Okonia, wskazać trzeba, że Dawid „nie był ani pedagogiem, ani psychologiem sensu stricto, był natomiast jednym i drugim zarazem i jeszcze kimś więcej: filozofem, myślicielem, działaczem politycznym, publicystą”