Inteligencja wola i zdolność do pracy 1926 r.

Inteligencja wola i zdolność do pracy 1926 r. - W.Ł Dawid

Jan Paweł Władysław Dawid (ur. 26 czerwca 1859 w Lublinie, zm. 9 lutego 1914 w Warszawie) – pedagog, psycholog, pionier psychologii wychowawczej i pedagogiki eksperymentalnej w Polsce. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, a psychologię w Niemczech pod kierunkiem W.Wundta i H.Ebbinghausa. Wykładowca na Uniwersytecie Latającym i w Towarzystwie Kursów Naukowych w Warszawie. Był redaktorem w latach: 1889–1897 Przeglądu Pedagogicznego, 1900–1905 Głosu, 1906–1907 Przeglądu Społecznego. Do największych jego zasług na gruncie psychologii empirycznej należy szerzenie w Polsce idei prowadzenia badań eksperymentalnych nad dziećmi, nad ich światem wyobrażeń i pojęć, ich myśleniem i inteligencją, a zarazem idei rozwijania umysłu dziecka, jego woli i umiejętności działania. Idee te upowszechniał zarówno przez prowadzenie systematycznych badań i włączanie do nich licznego grona osób współpracujących, jak i przez pisanie książek na temat tych badań i opracowywanie własnych narzędzi badawczych oraz przez tłumaczenie licznych książek z języków obcych.