Homiletyka, zestaw 5 zeszytów - Maryan Nassalski
Homiletyka zeszyt VIII i IX - 240 str.
Homiletyka zeszyt XI - 432 str.
Homiletyka Zeszyt XII - 524 str.
Homiletyka zeszyt III - 284 str.
Homiletyka Zeszyt VII - 93 str.
Nassalski Marian (1860–1942), ksiądz, redaktor „Homiletyki”, oficjał Sądu Biskupiego w Częstochowie, pamiętnikarz. Ur. 7 IX w Pątnowie w pow. wieluńskim, był synem Franciszka i Eufemii z Dębskich (1. v. Izdebska), właścicieli ziemskich. Wykształcenie początkowe oraz z zakresu szkoły średniej otrzymał w Piotrkowie, gdzie zamieszkali jego rodzice. W r. 1880 wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. W l. 1884–7 studiował w Akademii Duchownej w Petersburgu, którą ukończył ze stopniem naukowym magistra teologii. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w r. 1885 we Włocławku został mianowany wikariuszem w Kaliszu, a po ukończeniu studiów w Akademii Duchownej bp Aleksander Bereśniewicz mianował go profesorem Pisma świętego i wymowy kościelnej w Seminarium Duchownym we Włocławku. Równocześnie pracował w duszpasterstwie najpierw jako wikariusz w parafii Kruszyn w l. 1887–9, a potem jako administrator parafii Spicymierz w l. 1889–91 i parafii Lubień koło Włocławka w l. 1891–3. W wyniku represji władz carskich za «nieprawomyśloność polityczną» i «naganne postępowanie» (P. Kubicki) został pozbawiony w r. 1893 probostwa w parafii Lubień, a w r. 1894 stanowiska profesora w Seminarium Duchownym. Dn. 31 I 1895 został aresztowany i uwięziony na Pawiaku w Warszawie. Skazany na zesłanie w głąb Rosji do Jarosławia, przebywał tam do 7 VIII 1896, kiedy na mocy ukazu carskiego został zwolniony i powrócił do Włocławka. W l. 1896–1911 był wikariuszem przy bazylice katedralnej we Włocławku. W okresie przed zesłaniem go do Jarosławia napisał pracę z zakresu prawa kościelnego, pt. Formularium parochiale quod in usum sacerdotum curam animarum habentium… (Vladislaviae 1895). W r. 1898 założył czasopismo teologiczne pt. „Homiletyka”, które ukazywało się do r. 1914. Przez cały czas N. był jego faktycznym redaktorem, aczkolwiek dopiero od r. 1906 redagował je pod własnym nazwiskiem. W l. 1908–10 wydawał także „Przewodnik Społeczny”. W obydwóch czasopismach publikował liczne artykuły. Wydał także oddzielnie zbiory kazań, m. in. Czytania i nauki duchowne z wykładem Modlitwy Pańskiej (Włocławek 1901), Wezwanie do pokuty (tamże 1902). Napisał nadto prace z zakresu teorii kaznodziejstwa: Sposób prowadzenia misji parafialnych i rekolekcji oraz Ćwiczenia duchowne obrazowo przedstawione(tamże 1908). Z zakresu prawa kościelnego napisał obszerną pracę pt. Formularium legale practicum in parochorum, vicariorum foraneorum nec non curiarum episcopalium usum compositum (Vladislaviae 1905). We Włocławku pełnił również obowiązki kapelana w miejskim szpitalu.
