Brak ilustracji oraz tablic
„Historya Naturalna. Tom III” (1858) stanowi kontynuację dziewiętnastowiecznego kompendium przyrodniczego, ujętego w jednolity, opisowy i nieprzerywany styl epoki, w którym autor przedstawia świat natury jako porządek harmonijny, logiczny i wzajemnie powiązany. Tom trzeci obejmuje zwykle szczegółowe omówienia wybranych działów zoologii – zwłaszcza kręgowców wyższych – z rozbudowanymi charakterystykami ssaków, ptaków lub gadów, zależnie od przyjętego przez autora podziału, a każdy opis łączy cechy anatomiczne, sposób życia, środowisko bytowania oraz obserwowane relacje ze światem roślinnym i zwierzęcym. Autor, wierny metodzie dziewiętnastowiecznej historii naturalnej, zestawia liczne przykłady, porównuje gatunki, wskazuje różnice w budowie szkieletu, uzębienia, narządów zmysłów, a zarazem podkreśla niezwykłość i przystosowanie każdej istoty do warunków, w jakich żyje. Narracja prowadzona jest płynnie, z elementami stylu podniosłego i moralizującego, czasem nawiązująca do obserwacji podróżników i badaczy z różnych stron świata, których relacje stanowiły wówczas główne źródło danych o egzotycznych gatunkach. W tomie pojawiają się opisy zachowań zwierząt, ich roli w przyrodzie oraz zależności między organizmami, przy czym cała wiedza przedstawiona jest w ujęciu przeddarwinowskim, opartym na statycznym porządku natury, choć miejscami widoczne są już próby systematycznego, naukowego porządkowania danych. Dzieło zachowuje charakterystyczną dla epoki rytmiczną, ciągłą narrację bez wyraźnego dzielenia na krótkie akapity, dzięki czemu czytelnik otrzymuje jednolity, szeroko płynący opis bogactwa świata zwierzęcego, będący zarówno świadectwem ówczesnej wiedzy przyrodniczej, jak i typowym przykładem stylu naukowego połowy XIX wieku.