History Of England, 1855 r.

History Of England, 1855 r. - Thomas Babington Macaulay

Thomas Babington Macaulay, 1. baron Macaulay (ur. 25 października 1800 w Rothley-Temple w hrabstwie Leicestershire, zm. 28 grudnia 1859 w Londynie), brytyjski pisarz, historyk i polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Melbourne'a i lorda Johna Russella.

Był najstarszym synem Zachary'ego Macaulaya, abolicjonisty i gubernatora Sierra Leone. Wykształcenie odebrał w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Podczas studiów pisał wiersze i wygrał wiele nagród, m.in. złoty medal Kanclerza Uniwersytetu w czerwcu 1821 r. W 1825 r. opublikował esej o Johnie Miltonie na łamach Edinburgh Review. W 1826 r. rozpoczął praktykę adwokacką, ale szybko porzucił karierę prawniczą dla polityki.

W 1830 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Calne. Dał się poznać jako zwolennik reform wyborczych oraz równouprawnienia obywateli, głównie zniesienia dyskryminacji Żydów. Po uchwaleniu Great Reform Act w 1832 r. zmienił okręg na Leeds. W latach 1832-1833 był sekretarzem przy Radzie Kontroli. Po uchwaleniu Government of India Act w 1833 r. został jednym z członków Rady Gubernatora Generalnego.

Macaulay wyjechał do Indii w 1834 r. Przez następnie 4 lata pracował w Najwyższej Radzie Indii. Doprowadził do ustanowienia języka angielskiego obowiązkowym językiem szkolnictwa wyższego. Stał na czele Komisji Prawnej, która przygotowała założenia Kodeksu Karnego (uchwalonego w 1860 r.), Kodeksu Procedury Karnej (uchwalonego w 1872 r.) oraz Kodeksu Procedury Cywilnej (uchwalonego w 1909 r.).