Historia i literatura żydowska, t. I-III, reprint z 1925 r.

Historia i literatura żydowska, t. I-III, reprint z 1925 r. - Majer Bałaban

Tom I - Od najdawniejszych czasów do upadku świata starożytnego, z 31 mapami i rycinami, wydanie trzecie przerobione i rozszerzone, 343 str. Tom II - Od upadku świata starożytnego do końca wieków średnich, wydanie drugie przerobione i uzupełnione, z 29 rycinami w tekście, 384 str. tom III - Od wygnania Żydów z Hiszpanji do rewolucji francuskiej (od Zygmunta Starego do trzeciego rozbioru Polski), z 50 rycinami w tekście, 446 str. Majer Samuel Bałaban (hebr. מאיר בלבן; ur. 20 lutego 1877 we Lwowie, zm. 26 grudnia 1942 w Warszawie) – polski historyk, orientalista i pedagog żydowskiego pochodzenia, rabin, jeden z najwybitniejszych badaczy dziejów Żydów w Polsce, współredaktor „Nowego Życia”. Pochodził z rodziny kupieckiej osiadłej we Lwowie. W latach 1895–1897 studiował prawo, a w latach 1902-1904 historię i filozofię na Uniwersytecie Lwowskim pod kierunkiem Szymona Aszkenazego. Doktorat obronił w 1904. W czasie I wojny światowej pełnił posługę rabina wojskowego w armii austriackiej na terenie Lublina. Po wojnie zamieszkał w Warszawie, gdzie był współzałożycielem i rektorem utworzonego z inicjatywy partii Mizrachi Seminarium Rabinicznego Tachkemoni (z hebr. Wiedza). Z pracy w seminarium zrezygnował w 1930 po konflikcie z Mojżeszem Sołowiejczykiem, który oskarżył Bałabana o negatywny wpływ na młodzież. W 1928 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim. Współtworzył Instytut Nauk Judaistycznych w Warszawie, którego był profesorem od 1928. Wykładał na Wolnej Wszechnicy Polskiej, w żydowskim gimnazjum Ascola, a od 1936 był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował także w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W 1940 został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie kierował Wydziałem Archiwalnym Judenratu. W 1941 został głównym rabinem synagogi Nożyków. Zmarł w nieustalonych okolicznościach, według jednej z teorii popełnił samobójstwo. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 9, rząd 10).