Herbarz Polski, tom IV reprint z 1901 r.

Herbarz Polski, tom IV reprint z 1901 r. - Adam Boniecki

Należy pamiętać, że Adam Boniecki doprowadził opisy rodzin jedynie do litery M. Ostatnia rodzina to Makomascy. Opisy niektórych rodzin są wielostronicowe, w innych przypadkach rodzina opisywana jest jednym zdaniem. Niektóre opisy dotyczą końca XVIII wieku, niektóre kończą się w XVI wieku. Wiele nazwisk jest jedynie wzmiankowanych wśród opisów innych rodzin, często wzmianka dotyczy samego nazwiska bez podanego imienia (np. "...kupił od Rzeckiego"). Adam Boniecki w Herbarzu Polskim przytacza około 25.700 nazwisk." ! Uwagi: Oprawy twarde, z pięknymi tłoczeniami i złoceniami. Oprawy tomów lekko zarysowane. Brzegi stron minimalnie zakurzone. Bloki książek spójne. Druki czytelne. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Był synem Ferdynanda i Leontyny ze Stadnickich. Wcześnie stracił rodziców. Studiował prawo na uniwersytecie w Petersburgu i w Ecole de Droit w Paryżu. W latach 1865-1872 pracował w sądownictwie w Warszawie. Po osiedleniu się w majątku Świdno (przeszło w ręce Bonieckich po śmierci hrabiego Michała Stadnickiego) pod Warszawą zajął się badaniami heraldycznymi. W 1899 rozpoczął wydawanie wielotomowego dzieła Herbarz polski, przy współpracy z Arturem Reiskim; do 1909 opracował trzynaście tomów. Po śmierci Bonieckiego prace nad Herbarzem kontynuowali Reiski i Włodzimierz Dworzaczek. Wydano 16 tomów od nazwisk rozpoczynających się na A- kończąc na Mad-. Jeden z pierwszych członków Polskiego Towarzystwa Heraldycznego.