Herbarz Polski, Tom I-X, reprint z 1839-1849(brak tomu 9)

Herbarz Polski, Tom I-X, reprint z 1839-1849(brak tomu 9) - Niesiecki Kasper

Tom I - 1989 r., 580 s.
Tom II - 1989 r., 390 s.
Tom III - 1989 r., 476 s.
Tom IV - 1989 r., 518 s.
Tom V - 1989 r., 476 s.
Tom VI - 1989 r., 588 s.
Tom VII - 1989 r., 582 s.
Tom VIII - 1989 r., 652 s.
Tom IX - BRAK
Tom X - 1989 r., 508 s

Kasper Niesiecki (ur. 31 grudnia 1682, zm. 9 lipca 1744 w Krasnymstawie) – polski genealog heraldyk, jezuita, leksykograf, pisarz, teolog, kaznodzieja.

Urodzony w Wielkopolsce. Z pochodzenia był mieszczaninem. Uczęszczał do Kolegium Jezuickiego w Krośnie. W 1699 wstąpił do nowicjatu jezuickiego w Krakowie, w latach 1701-1704 studiował filozofię w Lublinie, zdobywając tytuł magistra. Uczył się też w Łucku, Lublinie i Krośnie. W latach 1707-1710 studiował teologię w Krakowie. W czerwcu roku 1710 otrzymał święcenia kapłańskie i stanowisko profesora retoryki oraz poetyki w Jarosławiu, gdzie też był kronikarzem tamtejszego Kolegium. Wykładał retorykę w kolegiach: w latach 1712-1713 w Bydgoszczy, w 1713/1714 w Chojnicach oraz etykę i matematykę w 1714/1715 w Kaliszu. W latach 1715-1724 był kaznodzieją na Mazowszu, w Wielkopolsce, Małopolsce i na Rusi, (m.in. w Krakowie, Lublinie, Lwowie i Krasnymstawie). Od 1724 przebywał w klasztorze w Krasnymstawie, gdzie pracował nad swoim najsłynniejszym dziełem Herbarz Polski(wydanym w czterech tomach pt. Korona Polska w latach 1728-1743). Jego wydanie przyniosło mu przykrości, a nawet skargi sądowe. W roku 1741 został regensem seminarium sandomierskiego. Zmarł 9 lipca 1744 w Krasnymstawie.
Najbardziej znane jest 5463-stronicowe wydanie z lat 1839-1845: HERBARZ POLSKI ks. Kaspra Niesieckiego S.J. powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopisów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza w Lipsku, nakładem i drukiem Breitkopfa i Hertela.