Hektor Servadac część I i II

Hektor Servadac część I i II - Juliusz Verne

Część 1 str 219

Część 2 str 219

W Algierii, w pobliżu Mostaganem, kapitan Servadac przeprowadza badania topograficzne ze swoim ordynansem Ben Zoufem. To spokojne zadanie zostaje nagle przerwane przez straszliwy wstrząs, po którym następują niewytłumaczalne zjawiska meteorologiczne. Obaj mężczyźni zauważają, że region został właśnie głęboko zmieniony i że z Algierii pozostała jedynie wyspa.

Bogaty próżniak, hrabia Timaszew, bierze ich na pokład swojego szkunera i wyruszają na eksplorację znacznie mniejszego Morza Śródziemnego. Znajdują jedynie kawałek Skały Gibraltarskiej i kilka stromych wysepek, pozostałości po Hiszpanii i Włoszech. Dołączają do nich rozbitkowie różnych narodowości. Co się stało?

Odpowiedzi udzieli astronom Palmyrin Rosette, który został uratowany przed zamarznięciem w warunkach ekstremalnych, gdyż Morze Śródziemne zamieniło się w pole lodowe. Naukowiec ujawnia, że odkrył nową kometę, Gallię, i że kiedy uderzyła ona w Ziemię, właśnie wyniosła jej fragment w przestrzeń kosmiczną. Gdy Gallia oddala się coraz bardziej od Słońca, nagłe zaostrzenie klimatu staje się jasne.

Energiczny Servadac przejmuje rządy w małej kolonii; dzięki niemu ocaleni organizują się i znajdują schronienie w głębi aktywnego wulkanu, który zapewnia im ciepło. Na swojej wędrującej planecie odbywają długą, dwuletnią podróż przez Układ Słoneczny, mijając Jowisza i Saturna...