Hegel i Derrida

Hegel i Derrida - Włodzimierz Lorenc

Niniejsza praca ukierunkowana jest na zagadnienie radykalizmu filozofii w myśli postfenomenologicznej, a konkretnie u Heideggera, Levinasa i Derridy. Idea radykalizmu pojawiła się w dwudziestowiecznej filozofii wraz z Husserlem. Radykalizm miał być sposobem tworzenia filozofii, która byłaby w stanie przeciwdziałać aktualnemu kryzysowi zarówno samej myśli filozoficznej, jak i fundującej ją kultury. W naszych czasach, sądzi Husserl, tylko myśl radykalna zdolna jest do przezwyciężenia dotychczasowych nawyków myślowych filozofii. Ów postulat radykalizmu wiąże się z koniecznością przeprowadzenia zasadniczego zwrotu w filozofowaniu, ma być radykalizmem krytyki filozoficznej tradycji, jak też radykalizmem sposobu uzasadniania. Husserl jest przekonany, że stworzona przez niego koncepcja radykalnej filozofii odpowiada na jej prastare powołanie. Jego krytyka filozoficznej tradycji jest więc sposobem powrotu ku samym źródłom filozofowania.