Harry Potter, zestaw 4 książek - J. K. Rowling
Harry Potter i Książę Półkrwi (ang. Harry Potter and the Half-Blood Prince) – powieść brytyjskiej pisarki J.K. Rowling, 6. część losów młodego czarodzieja – Harry’ego Pottera. Książka została wydana 16 lipca 2005 (wersja angielska) i 28 stycznia 2006 (wersja polska). Premiera ekranizacji tomu w polskich kinach odbyła się 24 lipca 2009 roku.
Szósty rok nauki Harry’ego w Hogwarcie zaczął się przyjemniej niż poprzednie. Harry otrzymał uznanie za dzielną obronę przed szyderczymi atakami niemającego racji Ministerstwa Magii. Przyznano mu też nieoficjalny tytuł Wybrańca, czyli kogoś wybranego przez los, by zniszczyć Lorda Voldemorta.
Albus Dumbledore wiedział, jakie będzie jego własne przeznaczenie. Dlatego postanowił przekazać swemu ulubionemu uczniowi wszystkie informacje o przeszłości czarnoksiężnika, gdy ten był jeszcze Tomem Marvolo Riddle.
Sam Voldemort, po niepowodzeniu misji dowodzonej przez starego Malfoya, zlecił młodemu Draconowi zamordowanie Dumbledore’a.
1. Harry Potter i Książę Półkrwi - s. 703, 2005 r.
Harry dowiedział się o horkruksach. Były to magiczne przedmioty w których, dzięki morderstwu, można było zamknąć część swojej duszy. Natomiast życie prywatne nastolatka zmieniło się. Ron zaczął chodzić z Lavender Brown, a zazdrosna Hermiona bardzo ciężko to znosiła. Także Harry nawiązał silną więź z Ginny – siostrą Rona, za jego zgodą.
2. Harry Potter i Zakon Feniksa - s. 954, 2003 r.
Po odrodzeniu się Lorda Voldemorta i czwartym zwycięstwie nad nim, odniesionym przez Harry’ego na cmentarzu w Little Hangleton, zaczęły się wakacje. Chłopiec Który Przeżył został odcięty od informacji. Poddano go obserwacji przez odnowiony Zakon Feniksa. Organizacja ta skupiała się wokół Dumbledore’a i walczyła z Czarnym Panem oraz jego zwolennikami na długo przed narodzinami Harry’ego. Niestety, czas między zmianą jednego a drugiego strażnika chłopca wykorzystali dementorzy – strażnicy Azkabanu – do ataku na Harry’ego. Ten, by ratować Dudley'a i siebie, użył magii w świecie mugoli. Było to zakazane w czarodziejskim świecie, do czasu osiągnięcia pełnoletności w świecie magii, czyli 17 lat.
Próba wyrzucenia Pottera ze szkoły nie powiodła się, ponieważ Harry miał świadka tego zdarzenia, charłaczkę Figg – osobę widzącą postacie magiczne, ale pozbawioną zdolności magicznych. Harry udał się na 5. rok nauki w Hogwarcie, gdzie stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią, w wyniku nacisku Ministerstwa Magii, otrzymała Dolores Jane Umbridge. Stała się ona okiem i uchem ministra magii – Korneliusza Knota, który starał się zwalczać teorie Harry’ego mówiące o powrocie Lorda Voldemorta do świata żywych.
W tym samym czasie Ten–Którego–Imienia–Nie–Wolno–Wymawiać podjął potajemne wysiłki, by odkryć treść przepowiedni, jaką niegdyś wygłosiła Sybilla Trelawney, obecnie jedna z nauczycielek wróżbiarstwa w Hogwarcie. Przechowywano jej zapis w Departamencie Tajemnic, w Ministerstwie Magii, a zdobyć mógł ją tylko ten, kogo ona dotyczyła.
3. Harry Potter i Insygnia Śmierci - s. 782, 2007 r.
Przed swoją śmiercią z ręki Severusa Snape’a, Albus Dumbledore zdołał przekazać Harry’emu, Wybrańcowi lub Chłopcu Który Przeżył, całą swą wiedzę o przeszłości Lorda Voldemorta.
Harry zerwał z Ginny i nie wrócił już do Hogwartu, który został opanowany przez dyrektora Snape’a i siejące terror rodzeństwo śmierciożerców o nazwisku Carrow. Alecto Carrow została nową profesor mugoloznawstwa, która oczerniała ludzi niemagicznych. Jej brat Amycus – profesorem do obrony przed czarną magią, który właściwie nauczał wiedzy, przed którą – w teorii – mieli się bronić uczniowie.
Ministerstwo Magii zostało opanowane przez śmierciożerców, a wraz z tym czarodziejskie media stały się wrogie zwolennikom Pottera. Harry i jego dwoje przyjaciół podjęli się śmiertelnie niebezpiecznego zadania. Mieli odnaleźć i zniszczyć horkruksy Toma Marvolo Riddle, by pozbawić go nieśmiertelności.
4. Harry Potter i Czara Ognia - s. 766, 2000 r.
Po odkryciu przez Harry’ego oraz jego przyjaciół prawdy o Syriuszu Blacku i ujawnieniu, kto był prawdziwym zdrajcą jego rodziców, zaczęły się wakacje dla młodego Pottera.
Lord Voldemort, dzięki opiece swego dawnego sługi, Petera „Glizdogona” Pettigrew, odzyskał szczątkowy organizm i przestał być półżywą marą. Razem opuścili Albanię i teraz przebywali w dawnym domu Riddle'ów, gdzie 50 lat wcześniej Sami-Wiecie-Kto zabił swego ojca i dziadków. Teraz obmyślił intrygę, dzięki której miał odzyskać swoje ciało i pełnię mocy. Musiał mieć tylko swojego szpiega w Hogwarcie, podczas trwania Turnieju Trójmagicznego.
Tymczasem Harry Potter spędził część wakacji u rodziny Weasleyów i udał się z nimi na mistrzostwa świata w quidditchu. Po zwycięstwie irlandzkiej drużyny na niebie pojawił się Mroczny Znak. Był to symbol śmierciożerców, czyli zwolenników Voldemorta, utworzony dzięki różdżce skradzionej głównemu bohaterowi.
Dla trzech znanych bohaterów zaczął się czwarty rok. Natomiast Hogwart zorganizował Turniej Trójmagiczny dla dwóch pozostałych szkół magii, Durmstrangu i Beauxbatons. Każda szkoła mogła mieć jednego reprezentanta powyżej 17. roku życia (magicznie pełnoletniego), czyli z 7. klasy. Ochotnicy mieli wrzucić swe imię i nazwę szkoły do Czary Ognia, która zapalała się tylko przed Turniejem. Ta wyrzuciła jednak cztery imiona, a nie trzy. Czwartym był właśnie Harry Potter, który teraz musiał wziąć udział we wszystkich trzech, śmiertelnie niebezpiecznych zadaniach. Nagrodą za to była wieczna chwała, Złoty Puchar i 1000 galeonów, czyli najwyższej czarodziejskiej jednostki walutowej.
Harry’emu zaczął pomagać w tym niezmiernie trudnym zadaniu tajemniczy i dziwaczny kolejny nauczyciel obrony przed czarną magią − Alastor „Szalonooki” Moody. Był on aurorem, najlepiej wyszkolonym czarodziejem przeznaczonym do walki m.in. ze zwolennikami Voldemorta, zwanymi śmierciożercami. Harry dzięki niemu wygrał konkurs, ale też spotkał się oko w oko z odrodzonym Czarnym Panem.
