Gustaw Holoubek we wspomnieniach kolegów

Gustaw Holoubek we wspomnieniach kolegów - Andrzej Mroziński

Naszym zamiarem nie było budowanie kolejnego pomnika Panu Gustawowi. On sam żachnąłby się na taki pomysł, bo nie znosił bałwochwalstwa, a swój zawód traktował jak każdy inny. Dlatego też w książce podjęliśmy próbę sportretowania prawdziwego życia teatru, które toczyło się nie na scenie lecz w kuluarach, a zwłaszcza w bufecie. W powietrzu tego bufetu unosiło się wiele zapachów, ale oprócz tych pospolitych był też zapach sztuki. I dowcipów, anegdot dyrektora Holoubka. Holoubek uwielbiał anegdoty, bo wiedział, że mówią często więcej niż wielostronicowe zapisy, opisy i dysertacje.Poprzez wspomnienia kolegów pana Gustawa przybliżamy wielkiego mistrza nie poprzez dzieła, których dokonał, ale poprzez jego ciepłe kontakty z kolegami, jego poczucie humoru, dobroć, i jeszcze raz dobroć, anegdotę opowiadaną przez niego lub o nim. Zdajemy sobie sprawę, że nie oddamy tutaj nastroju i sposobu artykułowania, interpretacji Holoubkowych dowcipów, ale mamy nadzieję, że przybliżymy Państwu jego postać. W inny, niezwykły sposób.