Gry i ćwiczenia terenowe, 1942 r.

Gry i ćwiczenia terenowe, 1942 r. - Jan Fasiński

Gry i ćwiczenia terenowe Najczęstszym miejscem zabaw miejskich dzieci są osiedlowe place gier i zabaw oraz boiska szkolne. Większość jednych i drugich została wyposażona w tak zwaną „utwardzoną nawierzchnię" czyli po prostu wyasfaltowana. Prawda, że łatwiej na nich utrzymać porządek, nie trzeba każdego roku po wiosennych roztopach łatać dziur wyżłobionych przez wodę. Wystarczy zamieść i zmyć strumieniem puszczonym z hydranta. Na asfaltowej płycie można doskonale pograć w klasy czy w gumę, pokopać piłkę. Ale już nawet do zabawy w berka nic nie ciągnie. Lekarze doszukują się uporczywie pewnych korelacji pomiędzy ilością wyasfaltowanych boisk, placów gier i zabaw, a wzrastającą ciągle liczbą poważnych urazów wśród dzieci. Mimo to z przysłowiową świecą szukać można osiedla, którego gospodarze zdecydowaliby się przeznaczyć na dziecięce zabawy jeden duży, zwyczajny trawnik, porośnięty starą, dobrze zakorzenioną trawą, z jakimś drzewkiem czy kilkoma krzewami. Dzieci podobno zniszczyłyby go szybko, stratowały i połamały rośliny.