Grandeur et Decadence de Rome 6 tomów 1907 r.

Grandeur et Decadence de Rome 6 tomów 1907 r. - G. Ferrero

1. Tom 1 1907r. 426s.

2. Tom 2 1905r. 458s.

3. Tom 3 1906r. 334s.

4. Tom 4 1906r. 312s.

5. Tom 5 1907r. 394s. 

6. Tom 6 1908r. 342s.

Guglielmo Ferrero (ur. 21 lipca 1871, zm. 3 sierpnia 1942) – włoski pisarz i historyk, interesujący się psychologią i socjologią.Krytyk faszyzmu i liberał, w latach 1925–1929 osadzony w areszcie domowym. Został uwolniony po interwencji przedstawicieli Ligi Narodów i króla Belgów, Alberta I. W roku 1930 uzyskał stanowisko profesora historii na Uniwersytecie Genewskim, gdzie pracował aż do śmierci[1][2].

W latach 90. XIX w. ożenił się z Giną Lombroso córką Cesarego Lombroso, z którym współpracował nad książką „La donna delinquente” (1893). Najbardziej znanym dziełem Ferrero była pięciotomowa „Grandezza e decadenza di Roma” (1902–1907). W Polsce dwa pierwsze tomy „Wielkości i upadku Rzymu” w przekładzie Leopolda Staffa, wydane w roku 1935 przez Wydawnictwo Polskie R. Wegnera zostały bardzo wysoko ocenione przez autora: