Granatowi żołnierze Album biograficzno-fotograficzny o funkcjonariuszach Policji Państwowej woj. białostockiego 1919-1939

Województwo białostockie II Rzeczypospolitej było większe od dzisiejszego województwa podlaskiego, bo obejmowało nie tylko powiaty ostrołęcki i ostrowski, ale także utracone po II wojnie światowej: grodzieński i wołkowyski. Zostało utworzone w sierpniu 1919 r., ale na przykład wschodnie powiaty przyłączono dopiero w lutym 1921 r. Graniczyło z Prusami Wschodnimi i Litwą, a okalały je województwa: warszawskie, lubelskie, poleskie, nowogródzkie i wileńskie.

Przez meandry kształtowania się organów policyjnych na tym terenie przeprowadza czytelników autor doświadczony i od lat zgłębiający historię formacji mundurowych Białostocczyzny (rozmowę z Markiem Gajewskim zamieszczamy na sąsiednich stronach). Na kartach jego dzieła ożywają nie tylko poszczególne postaci, które choćby otarły się o służbę w okręgu białostockim. Autor przybliża czytelnikowi historię formacji policyjnych w odradzającym się państwie polskim, wyjaśnia procedurę przyjmowania kandydatów do służby, omawia zmieniające się w ciągu lat umundurowanie, uzbrojenie, środki transportu i łączności. Nie zabrakło także miejsca na policyjne szkolnictwo oraz kulturę, oświatę i sport organizowane wśród funkcjonariuszy. W Białostockiem, podobnie jak w innych okręgach, funkcjonowały kluby i świetlice policyjne. Brzmi to jak bajka o żelaznym wilku, ale proszę spojrzeć w karty książki: „Na całym obszarze województwa powoływano (...) lokalne instytucje, z zadaniem inicjowania w ich siedzibach różnego rodzaju spotkań, na które chętnie i licznie przychodziły nie tylko rodziny stróżów prawa, ale i miejscowe społeczeństwo.