Graduale de tempore et de sanctis 1871 r. - Praca Zbiorowa
Ecclesia Latina vel Ecclesia Romana, vulgo etiam Ecclesia Occidentalis dicta, est maxima ecclesiarum particularium sui iuris, quae communiter Ecclesiam Catholicam Romanam formant. Vox Latinus ad ritum sive gregem rituum refert, quorum primarius est Romanus, et linguam ecclesiasticam, quae hac in ecclesia particulari adhiberi solebat. Ab Ecclesia Latina ecclesiae Catholicae Orientales distinguendae sunt, quae ritus Byzantinus vel alios ritus orientales sequuntur et aliis linguis liturgicis untuntur. Ecclesia Latina dioeceses patriarchatus Romani complectitur, quae a saeculo secundo in liturgia a Lingua Graeca ad Linguam Latinam transierunt et eam etiam in missionibus adhibebant. Haec pars occidentalis ecclesiae antiquae, scilicet ecclesia occidentalis, anno 1054 Schismate Orientis a parte orientali ecclesiae, i.e. ab Ecclesiis Orientalibus separata est. Postea partes variarum ecclesiarum orientalium Primatum papae agnoscendo se Ecclesiae Catholicae Romanae adiunxerunt. Hae ecclesiae ecclesias originarias reliquerunt, ritus autem proprios atque autonomiam iuridicam maxima ex parte retinebant et Ecclesiae Catholicae Orientales sive Unitae appellantur. Corpus Iuris Ecclesiae Latinae (sed non Ecclesiarum Catholicarum Orientalium) est Codex Iuris Canonici. Papa est episcopus Romanus atque simul et caput totius Ecclesiae Catholicae et Patriarcha occidentis et caput ecclesiae particularis Latinae. Patriarcha Latinus Hierosolymitanus propriam iurisdictionem patriarchalem super Palaestinam et Cyprum. Multa, quae vulgo propria Catholica esse creduntur, ut puta caelibatus sacerdotalis, nominatio episcoporum papalis etc. re vera sunt propria solius Ecclesiae Latinae. Contra plurimae ecclesiae catholicae particulares e.g. ordinationem sacerdotalem virorum, qui uxorem duxerunt, concedunt, episcopos ipsae deligunt (ut postea a Papa confirmentur) et vitam ecclesiasticam liturgicamque secundum traditiones Orientales figurant. Quamquam liturgia hodie plerumque linguis vernaculis celebratur, tamen lingua Latina pro Ecclesia Latina maximi momenti est: Libri liturgici vernaculi cum exemplaribus Latinis consentire debent, documenta ecclesiastica primo Latine conscrbuntur ac deinde in varias linugas convertuntur, ad tribunalia papalia adhuc Latine aguntur.
Antyk ((łac.) antiquus) – potoczne określenie zabytkowego przedmiotu sztuki dawnej, mającego wartość zabytkową, historyczną, estetyczną lub materialną. Najczęściej antykami określa się meble, ale również mogą być to lampy, zegary, obrazy (ikony), książki i manuskrypty, porcelana i sztućce oraz inne przedmioty użytkowe. Sklep handlujący antykami to antykwariat.
Minimalny wiek pozwalający na określenie przedmiotu antykiem, podobnie jak w przypadku zabytków, zależy od rodzaju przedmiotu oraz prawodawstwa w danym kraju, gdyż wiąże się z pewnymi ograniczeniami w handlu międzynarodowym. W Stanach Zjednoczonych w przypadku wielu produktów, np. mebli, najczęściej jest to okres 100 lat, ale np. samochodów już 75 lat i mniej.
