Grabiński Stefan - Salamandra, Cień Bafometa / Nowele

Grabiński Stefan - Salamandra, Cień Bafometa / Nowele - Stefan Grabiński

Salamandra, Cień Bafometa - 293 s., 1980 r., wyd. I. Nowele - 609 s., 1980 r., wyd. I. Stefan Grabiński urodził się w 1887 roku w Kamionce Strumiłowej, na terenie Wschodniej Małopolski, nad Bugiem. Ojciec był sędzią powiatowym, matka nauczycielką gry na fortepianie. Gimnazjum i maturę ukończył we Lwowie. W 1905 roku wstąpił na wydział filologiczny Uniwersytetu we Lwowie. Studiował literaturę polską i filologię klasyczną pod kierunkiem Wilhelma Bruchnalskiego i Józefa Kallenbacha. Na studiach nawiązał znajomości m.in. z Juliuszem Kleinerem, Stanisławem Łempickim, Stanisławem Kotem, Stefanem Wierczyńskim. Debiutował w roku 1909 pod pseudonimem Stefan Żalny tomem nowel pt. Z wyjątków. W pomrokach wiary. Zbiór ten jednak przeszedł niezauważony. Po studiach, od roku 1910 uczył w lwowskich gimnazjach. W latach 1914-1915 przebywał w Wiedniu, w latach 1917-1921 był nauczycielem w Przemyślu. Praca nauczyciela działała na niego wyniszczająco, potęgowała to jeszcze odziedziczona gruźlica, która stopniowo siała coraz większe zniszczenie w jego organizmie. Jego przyjaciel Kazimierz Irzykowski pisał, iż Grabiński świadom śmiertelnej choroby zawczasu zaczął penetrować zaświaty. I tak w 1918 roku ukazał się zbiór Na wzgórzu róż. Nie wzbudził on jakiegoś szczególnego poruszenia, ale został ciepło przyjęty i Grabiński pierwszy raz doświadczył uczucia (skromnego, ale zawsze) sukcesu. Spowodowało to nagłą powódź pomysłów. Zaczęły się ukazywać kolejno zbiory opowiadań: Demon ruchu (1919), Szalony pątnik (1920), Niesamowita opowieść (1922), Księga ognia (1922). Na scenie Teatru Małego w Warszawie (następnie w Krakowie i Lwowie) wystawia sztukę Willę nad morzem. (Ciemne siły) oraz misterium dramatyczne Zaduszki. Napisał scenariusz filmowy do własnej noweli Kochanka Szamoty. Stworzył również kilka powieści: Salamandra (1924), Cień Bafometa (1926), Klasztor i morze (1928), rozwijając zapoczątkowaną przez Poego konwencję literatury grozy. W 1927 odbył podróż do Włoch, w 1929 do Rumunii. W 1931 z powodu zaawansowanej gruźlicy przeszedł w stan spoczynku i zamieszkał w Brzuchowicach - podlwowskiej miejscowości kuracyjnej. Zmarł 12 listopada 1936 we Lwowie. Jeszcze w tym roku ukazała się powieść Wyspa Itongo. ! Uwagi: Obwoluta lekko zabrudzona, nieznacznie zdarta na grzbiecie i krawędziach, brzegi stron trochę zakurzone.