Gra na serio/ Odczarowanie/ Szarańcza/ Motyw Albissera/ Zielony dom/ Bullet park/ Jednouchy/ Malte/ Autografy Jeffreya Asperna i inne opowiadania/ Aktor/ Todo modo/ Droga przez Flandrię - Praca Zbiorowa
Gra na serio - 1984 r., 355 s.
Utwór "Gra na serio" zamyka niewielką objętościowo spuściznę poety i prozaika i stanowi jakby bilans ideowo-myślowy jego twórczości. "Gra na serio" składa się z dwóch małych powieści: "Gry w ćwiartowanie" i "Rewanżowej gry w honor". Autor przedstawia tu i ciekawie rozwija egzystencjalistyczną koncepcję odpowiedzialności moralnej człowieka.
Odczarowanie - 1973 r., 673 s.
"Odczarowanie" to powieść jak najbardziej współczesna, historia grona młodych ludzi, którzy, zbuntowani przeciw otaczającemu ich światu, pragną sobie sami ułożyć życie wbrew przyjętym konwencjom. Nie chcąc robić kariery ani zbijać majątku za cenę rezygnacji ze świeżości uczuć, z prawa do mówienia prawdy, szukają ucieczki w przedłużeniu dzieciństwa. Raj dzieciństwa symbolizuje dla nich na pół zrujnowana podmiejska willa, romantyczna "Soldanella", o której utrzymanie walczą rozpaczliwie, ale z fantazją. Stosując przezabawną mistyfikację wyprowadzają w pole całą snobistyczną śmietankę intelektualną swego kantonu.
Szarańcza - 1977 r., 165 s.
W dogorywającym już po okresie ekonomicznej świetności Macondo umiera znienawidzony niemal przez wszystkich mieszkańców lekarz, który niegdyś odmówił całemu miasteczku swej zawodowej pomocy. Teraz nadeszła dla Macondo chwila odwetu: lekarzowi zostanie odmówiony pochówek. Chyba że znajdzie się ktoś kto wbrew miasteczku i pewnie samemu sobie wyłamie się, by spełnić "haniebny obowiązek".
W swej debiutanckiej powieści przyszły noblista potrafił, we właściwy dla siebie sposób, połączyć narastające napięcie klasycznego westernu z nierozwiązywalnym konfliktem sumień antycznej tragedii, tworząc zarazem jedną z pierwszych "pieśni" eposu o Mocondo i rodzinie Buendía.
Motyw Albissera - 1979 r., 521 s.
Żyjący samotnie, pozornie wyzwolony z wszelkich tradycyjnych więzów nauczyciel gimnazjalny Albisser przychodzi do samozwańczego psychiatry Zerutta, by szukać jego porady w początkowo błahej sprawie: chce odzwyczaić się od palenia. Zachowanie Zerutta zmusza go jednak do stopniowego odrzucenia wszelkich upiększeń i wymówek, maskujących jego rzeczywistą sytuacje życiową, a także sytuacje wielu podobnych mu Szwajcarów: musi rozpoznać prawdziwą przyczynę swego zawodowego i osobistego fiaska, powód, który nie pozwala mu odnaleźć się w życiu społeczeństwa, a tym samym nie daje mu nawiązać z owym społeczeństwem prawdziwego kontaktu.
Zielony dom - 1975 r., 628 s.
Pewnego dnia w andyjskiej miejscowości pojawia się dziwny nieznajomy. Kupuje ziemię, a dom, który zbuduje - pomaluje na zielono. Tubylców zaskakuje obszerny salon i sześć małych pokoików na górze, a także zamówione wyposażenie składające się z tuzina łóżek, sześciu umywalek, sześciu luster i tyluż nocników. Pojawiają się podejrzenia i plotki, aż pewnego dnia ksiądz García zagrzmi podczas niedzielnej mszy, że nad Piurą unosi się moralne zagrożenie. Jednak to, co dla jednych jest symbolem zła i celem świętej wojny, dla innych przybytkiem zakazanych uciech, a dla wielu zwykłą knajpą, dla dwojga ludzi stanie się azylem wielkiej miłości.
Bullet park - 1974 r., 303 s.
Bullet Park to nazwa, jaką autor nadał podmiejskiej dzielnicy willowej, zamieszkiwanej przez zamożnych urzędników dojeżdżających do Nowego Jorku. Ich życie układa się według ustalonego rytmu: rano mężczyźni udają się pociągiem do pracy, żony zajmują się domem i uprawiają ogródki. Na pozór jest to życie spokojne i beztroskie, a jednak nie brak w nim problemów wymagających dramatycznej walki o przetrwanie.
Jednouchy - 1978 r., 147 s.
W powieści "Jednouchy", której tłem jest znana historia porwania wnuka milionera Paula Getty'ego, nestor pisarzy węgierskich zadziwia wprost zarówno wnikliwością spostrzeżeń i świeżością sformowań, jak i błyskawiczną reakcją na głośne wydarzenie współczesne.
Malte - 1979 r., 241 s.
W "Malte", jak w żadnym innym swym utworze narracyjnym, Rilke stopił w jedno poetyckość i fabułę, kreując główną postać usiłującą w pisaniu właśnie, w przemienieniu wrażeń, poszukać wyjścia z długotrwałego kryzysu.
Autografy Jeffreya Asperna i inne opowiadania - 1979 r., 287 s.
Zbiór trzech opowiadań, a właściwie mini-powieści. Tytułowy utwór to historia łowcy bibliofilskich skarbów, próbującego podstępem zdobyć rękopisy wielkiego pisarza od jego spadkobierczyń. Misterna intryga zmierza do przewrotnego i zaskakującego finału. A wszystko rozgrywa się w tchnących specyficznym urokiem upadłej świetności pałacach i mrocznych zaułkach Wenecji.
Aktor - 1973 r., 351 s.
"Aktor"- Aktor to psychologiczna powieść współczesna, której pełna napięcia akcja rozgrywa się w środowisku teatralno-telewizyjnym współczesnego Rzymu. Historia niezbyt utalentowanego aktora, który wikła się w skomplikowana sytuację trójkąta małżeńskiego, jest zarazem ciekawym studium środowisko-obyczajowym świata aktorskiego.
Todo modo - 1977 r., 172 s.
Akcja jej toczy się w prowadzonym przez księży hotelu-pustelni; zjeżdżają tu dostojnicy kościelni i wysoko postawione osobistości ze świata polityki, finansjery i przemysłu, aby pod pretekstem rekolekcji dokonać porachunków i przetargów w celu bardziej lukratywnego podziału władzy. Posługując się metaforą, ironią i refleksją, analizuje Sciascia przyczyny kryzysu cywilizacji zachodniej, ujawnia powiązania władzy z mafią, paradoksy współczesnego Kościoła, fałsz komercyjnej sztuki i nudę towarzyszącą swobodzie seksualnej.
Droga przez Flandrię - 1982 r., 316 s.
Powieść francuskiego noblisty Claude'a Simona, opublikowana w 1960.
Droga przez Flandrię uchodzi za powieść należącą do nurtu nouveau roman. Jej akcja rozgrywa się w 1940 w czasie kampanii francuskiej. Centralną postacią utworu jest arystokrata de Reixach, dowódca kawaleryjskiego szwadronu rozbitego przez Niemców. Ginie on w jednej z potyczek. Jego podwładny rekonstruuje historię trójkąta miłosnego łączącego Reixacha, jego żonę i ordynansa. Simon posługuje się techniką strumienia świadomości, chętnie zaburza chronologię utworu. Tekst w znacznej części składa się z powtórzeń i dygresji.
