Górole, górole, góralsko muzyka

Górole, górole, góralsko muzyka - Władysław (red.) Dulęba

„Górole, górole, góralsko muzyka, Cały świat obeńdzies, ni ma takiej nika!” Tak to dumnie śpiewamy o naszej muzyce, bo wierzymy, że jest rzeczywiście najpiękniejsza w świecie. Czy zawsze taka jest? Może tylko czasem, a może już takiej „ni ma nika”? Wiele razy przy okazji spotkań, wywiadów czy prelekcji o góralszczyźnie pytają mnie, gdzie można posłuchać prawdziwej góralskiej muzyki. Że w Stolicy Tatr , Zakopanem, to dla pytających rzecz oczywista. Tam to przecież na każdym kroku można zjeść prawdziwego oscypka, moskala, bundzu, to i „najprowdziwso góralsko nuta” się znajdzie… Razem z wielbicielami tradycyjnej góralszczyzny ruszamy zaznajomić się i pochwalić naszą żywą kulturą. Idziemy do pierwszej karczmy, drewnianej, a jakże, z pięknie ubraną po góralsku obsługą. Z głośników dudni staroświecki big-beat przetykany silącymi się na ludowość skrzypcami i silącymi się na śpiew krzykami, niby gwarą… Ale przyszliśmy również porozmawiać, a tu się nie da! Idziemy dalej. Tu grają ubrani w dżinsy i koszule góralskie chłopcy, jeszcze pijący lub już pijani, przeklinają dla szpanu i zwabienia również przeklinających… Idziemy dalej. A mówił stary Dziadoń swojej małej córce jak była mała: „połóz te gęśle bo zepsujes”, a jak podrosła „połóz te gęśle, bo cie zepsujom”!