Gombrowicz 8 tomów

Gombrowicz 8 tomów - Witold Gombrowicz

Specyfiką twórczości Gombrowicza jest umiejętność widzenia człowieka w jego psychologicznym uwikłaniu w innych ludzi i spuściznę kultury, swoiste poczucie absurdu i obrazoburstwo dotykające przyjmowanych przez społeczeństwo tradycyjnych wartości. Gombrowicz przede wszystkim dyskutuje z polskim romantyzmem, jak sam twierdził, pisząc na przekór Mickiewiczowi (głównie w Trans-Atlantyku). Z wyjątkiem Opętanych Gombrowicz stosuje w powieściach narrację pierwszoosobową. Język pisarza zawiera liczne neologizmy, tworzy też „słowa klucze” rzucające symboliczne światło na sensy ukryte pod ironiczną formą (np. „gęba” i „pupa” w Ferdydurke). W opowiadaniach z Pamiętnika z okresu dojrzewania zajmuje się Gombrowicz przede wszystkim paradoksami, jakie rządzą wchodzeniem jednostki w świat społeczny, a także ukrytymi namiętnościami rządzącymi ludzkim zachowaniem.

Tom I - Bakakaj, 202 s., 1987 r.

Tom III - Trans-Atlantyk, 140 s., 1988 r.

Tom IV - Pornografia, 151 s., 1986 r.

Tom V - Kosmos, 149 s., 1988 r.

Tom VI- Dramaty, 326 s., 1988 r.

Tom VII - Dziennik 1953 - 1956, 370 s., 1988 r.

Tom VIII - Dziennik 1957 - 1961, 305 s., 1986 r.

Tom IX - Dziennik 1961 - 1966, 260 s., 1988 r.