Goethe Werke, 12 tomów

Goethe Werke, 12 tomów - Erich Trunz (red.)

Zestaw zawiera: 

Tom 1. Gedichte und Epen I - 1989 r., 804 str.

Tom 2. Gedichte und Epen II - 1989 r., 785 str.

Tom 3. Dramen I - 1989 r., 775 str.

Tom 4. Dramen II - 1990 r., 686 str.

Tom 5. Dramen III - 1989 r., 780 str.

Tom 6. Romane und Novellen I - 1989 r., 782 str.

Tom 9. Autobiographische Schriften I - 1989 r., 875 str.

Tom 10. Autobiographische Schriften II - 1989 r., 806 str.

Tom 11. Autobiographische Schriften III - 1989 r., 745 str.

Tom 12. Kunst und Literatur - 1989 r., 805 str.

Tom 13. Naturwissenschaftliche. Schriften I - 1989 r., 667 str.

Tom 14. Naturwissenschaftliche. Schriften II, Materialien, Register - 1982 r., 801 str.

Johann Wolfgang von Goethe [ˈjo:han ˈvɔlfɡaŋ fɔn ˈɡø:tə] (ur. 28 sierpnia 1749 we Frankfurcie nad Menem, zm. 22 marca 1832 w Weimarze) – niemiecki poeta przełomu XVIII i XIX wieku i najwybitniejszy przedstawiciel literatury niemieckiej, a także jeden z najbardziej znaczących w skali światowej, dramaturg, prozaik, uczony, polityk, wolnomularz.

Był, obok Friedricha Schillera, czołowym przedstawicielem klasycyzmu weimarskiego oraz prekursorem romantyzmu. Był również myślicielem i uczonym, znawcą wielu dziedzin wiedzy oraz sztuki. Studia prawnicze ukończył w Lipsku i Strasburgu. W 1775 Goethe osiadł w Weimarze, w którym mieszkał do końca życia. Pełnił różne funkcje na dworze księcia sasko-weimarskiego, dochodząc do rangi prezydenta Izby Finansów. W 1782 został nobilitowany. Od 1791 do 1817 kierował teatrem oraz wszystkimi instytucjami oświatowo-kulturalnymi księstwa. W 1786 wyjechał na dwa lata do Włoch, co wywarło duży wpływ na jego twórczość. Najbliższa przyjaźń łączyła go z Fryderykiem Schillerem.

Zmarł w Weimarze, w całkowitym osamotnieniu, po śmierci żony i jedynego syna. Ostatnie słowa, które wypowiedział przed śmiercią, brzmiały: „Więcej światła”.