Gmytrasiewicz Maria - Rachunkowość finansowa

Gmytrasiewicz Maria - Rachunkowość finansowa - Maria Gmytrasiewicz

Maria Gmytrasiewicz (ur. 11 lutego 1940 na Wołyniu) – polska ekonomistka, profesor nauk ekonomicznych, nauczyciel akademicki. Absolwentka Technikum Ekonomicznego w Elblągu, w 1963 ukończyła studia na Wydziale Finansów i Statystyki Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W SGPiS uzyskiwała stopnie naukowe doktora (1969, na podstawie pracy pt. Problemy ewidencji środków produkcji i ich reprodukcji w księgowości przedsiębiorstw) i doktora habilitowanego (1979, w oparciu o rozprawę zatytułowaną Teoretyczne podstawy modeli ewidencji księgowej). W 1991 otrzymała tytuł profesora nauk ekonomicznych. Od ukończenia studiów pracowała w SGPiS (przekształconym w Szkołę Główną Handlową). Była dyrektorem Instytutu Przetwarzania Danych i Rachunkowości (1989–1991) i Katedry Rachunkowości (1991–2012). Podejmowała również pracę m.in. w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego, Uczelni Łazarskiego i Wyższej Szkole Finansów i Zarządzania w Warszawie. Swoje zainteresowania koncentrowała na ogólnej teorii rachunkowości ze szczególnym uwzględnieniem metodologii, historii oraz funkcji i doktryny rachunkowości. Zajęła się również zagadnieniami rynku kapitałowego oraz tematyką rachunkowości finansowej przedsiębiorstw. Uzyskała członkostwo m.in. w Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce, była członkinią Komitetu Standardów Rachunkowości przy Ministerstwie Finansów, a także redaktorem naczelnym „Problemów Rachunkowości” i „Forum Rachunkowości”, Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011). Rozważania zawarte w opracowaniu wyjaśniają większość złożonych problemów rachunkowości, podkreślając jednocześnie konieczność realistycznego podejścia w tworzeniu z rachunkowości "międzynarodowego języka biznesu". Szczególnie uwypuklone zostały ponadczasowe zalety i cechy systemu rachunkowości determinujące jej bezdyskusyjną przydatność w informacyjnym otoczeniu biznesu, które upoważniają do traktowania rachunkowości jako idealnej metody myślenia o gospodarce niezbędnej każdemu wykształconemu ekonomiście. W prezentowanym opracowaniu można wyodrębnić dwie części. Część pierwsza poświęcona jest głównie zagadnieniom rachunkowości finansowej, takim np. jak zasady wyceny majątku przedsiębiorstwa, aktywa operacyjne i aktywa inwestycyjne, metody amortyzacji, leasing, kapitały własne i kapitały obce itp. Druga część opisuje sprawozdania finansowe przedsiębiorstw i ich podstawowe cechy jakościowe.