Geschichte des Verfalls und Untergangs des Romischen Reichs 1790 r. - Eduard Gibbons
Edward George Gibson (ur. 8 listopada 1936 w Buffalo) – amerykański astronauta, doktor inżynier.
Spis treści
1Wykształcenie
2Kariera astronauty
2.1Skylab 4
3Po opuszczeniu NASA
4Odznaczenia i nagrody
5Publikacje książkowe
6Dane lotu
7Zobacz też
8Linki zewnętrzne
Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]
Szkołę średnią (Senior High School) ukończył w Kenmore w stanie Nowy Jork.
1959 – został absolwentem Uniwersytetu Rochester, otrzymując licencjat z inżynierii. Następnie, przygotowując się do uzyskania magisterium, zajmował się pracą naukowo-badawczą w dziedzinie napędu odrzutowego i fizyki klasycznej w California Institute of Technology (Caltech) w Pasadenie.
1960 – uzyskał tytuł magistra inżyniera (specjalizacja – napęd odrzutowy) w Caltech.
Czerwiec 1964 – w tej samej uczelni uzyskał tytuł doktora w dziedzinie inżynierii i fizyki.
Od czerwca 1964 do czasu przyjęcia do Korpusu Astronautów NASA pracował w laboratoriach badawczych firmy Philco w Newport Beach w Kalifornii.
Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]
29 czerwca 1965 – zakwalifikował się do czwartej grupy astronautów NASA (NASA 4). W jej skład weszło sześciu naukowców.
1966 – ukończył w bazie Williams (Williams Air Force Base) w Arizonie szkolenie lotnicze na samolocie T-38, uzyskując status pilota samolotów odrzutowych. W sumie jako pilot wylatał ponad 4000 godzin, z czego 2200 na samolotach z napędem odrzutowym.
Listopad 1969 – podczas lotu statku kosmicznego Apollo 12 wchodził w skład naziemnej załogi wspierającej oraz był jednym z operatorów łączności (CapCom) w centrum kontroli lotów w Houston. Był pierwszym astronautą-naukowcem, któremu powierzono jakiekolwiek zadanie w ramach realizowanej misji kosmicznej.
Następnie uczestniczył w konstruowaniu i testowaniu szeregu elementów stacji orbitalnej Skylab. Został też wyznaczony do załogi podstawowej trzeciej wyprawy na tą stację. Pierwotnie lot miał trwać 56 dni, ale ostatecznie został wydłużony do 84.
16 listopada 1973 – 8 lutego 1974 – uczestniczył w misji kosmicznej Skylab 4.
Grudzień 1974 – zrezygnował z pracy w NASA.
Marzec 1977 – powrócił do NASA. W Biurze Astronautów w Johnson Space Center był szefem ds. selekcji i treningu kandydatów na astronautów–naukowców.
Listopad 1982 – definitywnie odszedł z NASA.
Skylab 4[edytuj | edytuj kod]
16 listopada 1973 jako pilot-naukowiec wystartował na pokładzie pojazdu Apollo do trzeciej załogowej misji na stację orbitalną Skylab. Lot otrzymał oznaczenie SL-4. Pozostałymi członkami załogi byli: Gerald Carr – dowódca wyprawy i William Pogue – pilot statku. Osiem godzin po starcie kapsuła statku Apollo przycumowała do stacji orbitalnej. Podczas 84-dniowej misji astronauci wykonali obszerny program badań naukowych. Prowadzili m.in. obserwacje Komety Kohoutka oraz Słońca. Wykonali ok. 75 000 zdjęć obu tych obiektów. Ponadto załoga stacji wykonała ok. 20 000 fotografii powierzchni Ziemi. Podczas lotu astronauci czterokrotnie wychodzili na zewnątrz stacji orbitalnej, ustanawiając m.in. rekord długości przebywania w otwartej przestrzeni kosmicznej. Gibson trzykrotnie opuszczał stację: 22 listopada 1973 – na 6,5 godziny, 29 grudnia – na 3,5 godziny i 3 lutego 1974 – na blisko 5,5 godziny. Ponadto załoga wyprawy SL-4 jako pierwsza w historii załogowych lotów kosmicznych powitała na orbicie Nowy Rok.
Ta rekordowa misja wyróżniła się jeszcze z innego powodu. Załoga w czasie lotu bowiem była apatyczna, małomówna i z trudem realizowała zaplanowane zadania. Takiego zachowania nie odnotowano podczas wcześniejszych lotów załogowych zarówno amerykańskich, jak i radzieckich.
8 lutego 1974 kapsuła z astronautami wodowała na Oceanie Spokojnym. Załogę i statek kosmiczny podjęła na pokład jednostka ratownicza – uderzeniowy okręt desantowy USS „New Orleans”. Po powrocie na Ziemię okazało się, że każdemu z astronautów przybyło prawie 2 cm wzrostu.
