Geografja Polski, 1936 r.

Geografja Polski, 1936 r. - Aniela Chałubińska

Geografia – nauka przyrodnicza i społeczna zajmująca się badaniem powłoki ziemskiej (przestrzeni geograficznej), jej zróżnicowaniem przestrzennym pod względem przyrodniczym i społeczno-gospodarczym, a także powiązaniami pomiędzy środowiskiem przyrodniczym a działalnością społeczeństw ludzkich. Nazwa geografia (gr. Γεωγραφία) pochodzi od słów γῆ geos – „ziemia” i γράφω grapho – „piszę”. Za twórcę terminu uważa się Eratostenesa z Cyreny. Ze względu na różnorodność przedmiotu geografii i urozmaiconej metodologii częste są dyskusje wokół jej definicji oraz zakresu badawczego; proponuje się używanie w miejsce dotychczasowej nazwy „geografia” terminu „nauki geograficzne” Aniela Chałubińska (ur. 1 października 1902 we Lwowie, zm. 6 lipca 1998 w Lublinie) - polska geolog i geograf. Główne prace: "Z okien wagonu na trasie Kraków-Zakopane" ("Geografia w Szk." 1952), "Wycieczka po okolicy Zakopanego" (tamże 1953 i 1954). Inne to: "Różne drogi nauczania geografii" (Warszawa 1959), Realizacja haseł ochrony przyrody i jej zasobów w nauczaniu geografii w dziele zbiorze: "Metodyka nauczania geografii" (Warszawa 1966), Ignacy Domeyko i jego wkład do geografii Polski (Warszawa 1969). Do najważniejszych z wspomnień należą: Ludwik Zejszner jako geograf ("Kosmos" 1928), Wspomnienia o Prof. Mieczysławie Limanowskim ("Czas. Geogr." 1952), Profesor Romer ("Geogr. w Szk." 1954 i 1955 oraz "Czas. Geogr." 1955), Romer i góry ("Poznaj Świat" 1957). W 1992 roku otrzymała honorowy tytuł honoris causa swej uczelni.