Galapagos, ok. 1938 r.

Galapagos, ok. 1938 r. - William Beebe

Wyspy Galapagos nie należą do największych archipelagów świata, nie są też położone na uczęszczanej trasie morskiej, a jednak popularność ich przewyższa jakąkolwiek grupę wysp na kuli ziemskiej. Odkrycie wysp Galapagos łączy się z podbojem imperium Inków przez Francisco Pizarro. Biskup Panamy, Tomas de Berlanga płynął statkiem do Peru, aby rozstrzygnąć spór między hiszpańskim konkwistadorem, a jego oficerami. Będąc blisko celu żeglugi, nagła zmiana wiatru wyniosła okręt na pełny ocean. Po wielu dniach podróży przed wyczerpaną załogą ukazały się wysokie szczyty Galapagos. W sprawozdaniu dla hiszpańskiego króla Karola V biskup opisał zaobserwowane wielkie żółwie, legwany, tysiące różnorodnych ptaków i określił przybliżone położenie geograficzne. Na tej podstawie wyspy zostały umieszczone na mapie opublikowanej w 1574 roku i nazwane Isolas de Galapagos. Odkrycie wysp nie zainteresowało – na ich szczęście – konkwistadorów, którzy odwiedzali wyspy tylko po to, by uzupełnić zapasy żywności.