Gaiman Neil - Sandman: Senni łowcy

Gaiman Neil - Sandman: Senni łowcy - Neil Gaiman

Senni Łowcy to opowieść o samotnym mnichu, opiekującym się położoną w górach małą świątynią. Pewnego dnia para zwierząt - lisica i borsuk obmyślają, przynajmniej na początku zabawną intrygę, której ofiarą ma być wspomniany mnich. Zakładają się oni o to, kto pierwszy sprawi, że mnich opuści swoją samotnię. Zwycięzca będzie miał pełne prawo do zamieszkania w owej bajecznej okolicy. Gdy przychodzi pora na lisicę jednak, zwierze zaczyna fascynować się osobą mnicha i wkrótce się w nim zakochuje. Cała historia jednak nie zakończy się happy endem, albowiem do grona postaci dołączy jeszcze zły wróżbita i czarodziej - Onmyoji, zaś jego intryga mająca na celu zniszczenie mnicha wprawdzie spali na panewce, ale tylko połowicznie. Lisica bowiem wkrada się z miłości do snu mnicha i zapobiega dopełnieniu się ostatniego elementu koszmaru, który miał się zakończyć jego śmiercią. Odwzajemniający uczucie lisicy i świadomy jej poświęcenia mnich wyrusza jeszcze raz w krainę snu, by dojść do Pana Snów, który być może sprawi, iż sprawiedliwości stanie się zadość. Prócz historii, której wątki w stu procentach odzwierciedlają specyfikę japońskich legend i baśni, na szczególną uwagę w Sennych Łowcach zasługują zapierające dech w piersiach, piękne i misterne ilustracje Amano. Mamy tu coś w rodzaju konfliktu tragicznego, bez względu na to, jakiego wyboru dokonaliby bohaterowie, historia dobrze się nie skończy, jedynym pocieszeniem zaś jest fakt, iż Pan Snów (mroczna figura z krukiem na ramieniu -wypisz, wymaluj Sandman) jest arcymistrzem przebiegłej zemsty i mimo tego, że stanowi mroczne indywiduum, posiada wyrafinowane wyczucie sprawiedliwości. Podczas lektury daje się odnotować wyraźne nawiązania do fabuły oryginalnego Sandmana, całość jednak stworzona została zgodnie z kanonami kultury japońskiej, o czym zapewnić może sam autor tekstu, który podczas jego tworzenia konsultował wszystkie swoje poczynania ze specjalistami. Mamy więc do czynienia z dziełem niezwykle spójnym i odpowiadającym kulturalnym wzorcom japońskim. Co się tyczy ilustracji, Senni Łowcy to nie komiks, to powieść, w której fabułę i nastrój budują po połowie obrazy i słowa. Ilustracje Amano, przez znawców określane jako fuzja tradycyjnego japońskiego malarstwa z europejską secesją zajmują całe strony, niekiedy zaś rozpinają się magicznym płótnem na dwie strony. W tym momencie mógłbym nawet zaryzykować stwierdzenie, że nuta artystyczna, przejawiająca się w misterności i pięknie ilustracji Amano w zasadzie przyćmiewa sam tekst opowieści. Wrażenie tak czy inaczej jest czymś niepowtarzalnym i w pełni nowatorskim.(...)` Gabriel Wiktor Kamiński