Fundamente der Philosophie, Tom I, II, 1856 r.

Fundamente der Philosophie, Tom I, II, 1856 r. - Franz Lorinser

Tom I - 306 S. 

Tom II - 286 s.

Franz Lorinser - Urodził się 12 marca 1821 w Berlinie, zmarł 12 listopada 1893 we Wrocławiu. Był jedynym dzieckiem cenionego lekarza Carla Ignatiusa Lorinsera i Augusty z d. Fritz. Wraz z rodziną mieszkał w Opolu, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, a następnie w latach 1832-1839 do gimnazjum. W roku 1840 po śmierci matki wraz z ojcem wyruszył z Opola do Wiednia i Monachium. W roku 1841 rozpoczął studia teologiczne w Monachium, które od jesieni 1842 roku kontynuował w Rzymie. 23 grudnia 1843 przyjął święcenia kapłańskie z rąk kardynała Constantino Patrizi Naro w Bazylice Laterańskiej.

Niedługo po święceniach w Monachium uzyskał tytuł doktora teologii. 3 września 1844 został kapelanem kościoła parafialnego Najświętszej Marii Panny na Piaskach we Wrocławiu. Następnie rozpoczął posługę jako ojciec duchowny we wrocławskim alumnacie. Właśnie jako ojciec duchowny miał duży wpływ m.in. na ks. dr. Theodora Kremskiego, którego był przełożonym. W latach 1858-1869 pełnił obowiązki proboszcza w parafii św. Macieja we Wrocławiu. W tym czasie wydawał „Schlesische Kirchenblatt” (1852-1864), a także był radcą tajnej kancelarii metropolitalnej. Od roku 1869 był członkiem Kapituły Katedralnej. Kapituła zawdzięcza mu m.in. drogocenny krzyż sprowadzony z Tyrolu, którego był fundatorem. Towarzyszył biskupowi Försterowi w podróży na Sobór Watykański I ogłoszony przez papieża Piusa IX. Był jednym z kandydatów na biskupa diecezji wrocławskiej w roku 1882 (biskupem wybrany został ks. Robert Herzog) i w 1886 roku (biskupem został późniejszy kardynał Georg Kopp). Franz Lorinser był także wybitnym znawcą kultury i literatury hiszpańskiej. Tłumaczył na język niemiecki liczne dzieła, m.in.: 73 religijne przedstawienia świąteczne Pedro Calderona, jego największe dramaty o treściach religijnych oraz 2 utwory sceniczne Lope de Vegi. Był również autorem szkiców z podróży po Hiszpanii.