Chackiewicz Aleksander - Feliks Dzierżyński

Chackiewicz Aleksander - Feliks Dzierżyński - Aleksander Chackiewicz

Feliks Dzierżyński – działacz socjaldemokratyczny i komunistyczny, twórca i szef pierwszych sowieckich organów bezpieczeństwa: Czeka, GPU i OGPU, symbol terroru w rewolucyjnej i porewolucyjnej Rosji, zyskał przez to miano Żelazny Feliks, Krwawy Feliks i Czerwony Kat. Uważany za jednego z twórców państwa radzieckiego. Brat prof. Władysława Dzierżyńskiego, neurologa i psychiatry. Z socjaldemokracją związał się czasie edukacji w wileńskim gimnazjum. Od 1895 r. w Litewskiej Socjal-Demokracji. W Kownie redagował nielegalne pismo „Robotnik Kowieński”. Tu w 1897 r. został po raz pierwszy aresztowany. W następnych latach, do wybuchu rewolucji w 1917 r., sześć razy trafiał za kraty, dwukrotnie zesłany na Syberię. Podczas jednej ze zsyłek poznał Lwa Trockiego. W 1900 r. należał do założycieli Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), partii o charakterze marksistowskim. Przebywając w Berlinie wchodził w skład Komitetu Zagranicznego SDKPiL. W latach 1905-1907 kierował rewolucją w Królestwie Polskim. W czasie rewolucji lutowej w 1917 r. poprał bolszewików. Wyjechał do Piotrogrodu, tam został jednym z bliskich współpracowników Lenina. Wszedł do władz partii bolszewickiej. Przełomowym momentem w jego karierze politycznej stał się wybór na szefa Wszechrosyjskiej Nadzwyczajnej Komisji do Walki z Kontrrewolucją, Sabotażem i Spekulacją (WCzK) w grudniu 1917 r. W tym samym czasie pełnił również funkcję komisarza spraw wewnętrznych. W czasie wojny domowej w Rosji stał się inicjatorem tzw. czerwonego terroru. ! Uwagi: Oprawa lekko zarysowana i wytarta. Brzegi stron nieco zakurzone.