Elementarz ogrodniczy , 1906r.

Elementarz ogrodniczy , 1906r. - Stanisław Brzozowski

Urodził się w zubożałej rodzinie szlacheckiej[1] herbu Belina. W 1896 roku rozpoczął studia na wydziale przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, których nie ukończył, ponieważ został relegowany z uczelni za współorganizowanie protestu przeciwko wysłaniu przez niektórych profesorów depeszy gratulacyjnej z okazji odsłonięcia pomnika Murawiewa w Wilnie[2][1]. Za działalność w nielegalnym towarzystwie oświatowym trafił do carskiego więzienia[1]. Tam zachorował na gruźlicę, z którą zmagał się do końca życia[1]. Przebywając w sanatorium w Otwocku poznał swoją żonę Antoninę z domu Kolberg (1872-1950) – nazywaną „Antoniową” córkę Antoniego Kolberga (malarza) oraz Karoliny Matyldy Gallache (1841-1900). W 1908 został oskarżony przez Władimira Burcewa o współpracę z Ochraną, carską policją polityczną. Odbył się tzw. proces obywatelski[3]. Przed oskarżeniem bronili Brzozowskiego m.in.: Karol Irzykowski, Ostap Ortwin i Wacław Nałkowski, Edmund Szalit oraz żona Antonina. Własnym sumptem opublikowali oni broszurę pt. Lemiesz i szpada przed sądem publicznym. Sprawa pozostała nierozstrzygnięta. W świetle współczesnych badań dr. Mieczysława Sroki – wieloletniego biografa Brzozowskiego oraz wydawcy wszystkich jego dzieł i jego korespondencji – Stanisław Brzozowski nie był agentem carskiej ochrany[potrzebny przypis]. Przypuszcza się, iż oskarżenie było intrygą polityczną[potrzebny przypis] . Ze względu na pogarszający się stan zdrowia Brzozowski na stałe wyjechał za granicę. Zmarł 30 kwietnia 1911 we Florencji. Został pochowany na cmentarzu Trespiano.