Ein Monchsleben aus der zweiten Haälfte des achtzehnten Jahrhunderts, 1868 r.

Ein Monchsleben aus der zweiten Haälfte des achtzehnten Jahrhunderts, 1868 r. - P. Magnus Sattler

Zakon mniszy, zakon kontemplacyjny (z gr. μοναχός monachos – samotnik, z łac. contemplare – wpatrywać się) – katolicka i prawosławna forma życia zakonnego, polegająca w pierwotnej wersji na odcięciu się od świata zewnętrznego i życiu w całkowitym odosobnieniu lub w nielicznej zamkniętej wspólnocie, poświęconemu prawie wyłącznie modlitwie i kontemplacji Boga.  Początkowo życie mnisze wiązało się z formą pustelniczą. Najstarsze ośrodki życia pustelniczego powstały w ramach Kościoła Koptyjskiego w Egipcie. Ekspansja i rozwój tej formy życia doprowadził do powstania pierwszych wspólnot zakonnych w Europie.  Większość zakonów w Kościele prawosławnym ma charakter mniszy, natomiast w Kościele katolickim istnieją także inne rodzaje zakonów bardziej nastawionych na działalność zewnętrzną. W protestantyzmie zakony mnisze nie występują wcale.

Antyk ((łac.) antiquus) – potoczne określenie zabytkowego przedmiotu sztuki dawnej, mającego wartość zabytkową, historyczną, estetyczną lub materialną. Najczęściej antykami określa się meble, ale również mogą być to lampy, zegary, obrazy (ikony), książki i manuskrypty, porcelana i sztućce oraz inne przedmioty użytkowe. Sklep handlujący antykami to antykwariat.

Minimalny wiek pozwalający na określenie przedmiotu antykiem, podobnie jak w przypadku zabytków, zależy od rodzaju przedmiotu oraz prawodawstwa w danym kraju, gdyż wiąże się z pewnymi ograniczeniami w handlu międzynarodowym. W Stanach Zjednoczonych w przypadku wielu produktów, np. mebli, najczęściej jest to okres 100 lat, ale np. samochodów już 75 lat i mniej.