Dziewięć opowiadań

Dziewięć opowiadań - J. D. Salinger

Antologia krótkich form prozatorskich autora "Buszującego w zbożu" pomimo niewielkiego dorobku, jednego z najważniejszych pisarzy amerykańskich XX wieku. Wydana po raz pierwszy w 1953 roku książka zawiera dwa z jego najsłynniejszych opowiadań "Idealny dzień na ryby" i "Opowiadanie dla Esme". W pierwszym z nich Salinger opisuje ostatni dzień życia młodego człowieka, Seymoura Glassa, cierpiącego na zaburzenia psychiczne, który spędzając wakacje z żoną, spotyka czteroletnią Sybil, opowiada jej mistyczną historię, a następnie popełnia samobójstwo. Jerome David Salinger (ur. 1 stycznia 1919 w Nowym Jorku, zm. 27 stycznia 2010 w Cornish) – amerykański pisarz, autor głośnej powieści Buszujący w zbożu (1951). Urodził się pierwszego dnia 1919 roku, jako syn Sola Salingera, polskiego Żyda, sprzedawcy koszernego sera, i jego żony Marie z domu Jillich, o korzeniach szkocko-irlandzkich. Marie Salinger zmieniła później imię na Miriam. Miał starszą siostrę Doris (1911–2001). Uczęszczał do szkół publicznych na Manhattanie, w 9. i 10. klasie do prywatnej McBurney School. Jako uczeń grał w szkolnych przedstawieniach i wykazywał w tym kierunku pewien talent, jednak ojciec sprzeciwiał się planom syna zostania aktorem. Po ukończeniu szkoły wstąpił do Valley Forge Military Academy w Wayne w Pensylwanii. W tym czasie zaczął więcej pisać. W 1936 rozpoczął naukę na New York University, zamierzał studiować pedagogikę specjalną. Wiosną przerwał jednak studia, a na jesieni tego roku ojciec wysłał go do Wiednia, gdzie miał zapoznać się z przemysłem i importem mięsa.