Dzieła ,zestaw 20 książek ,1950 r.

Dzieła ,zestaw 20 książek ,1950 r. - Henryk Sienkiewicz

-Krzyżacy III -1948 r. ,259str

-Krzyżacy IV -1948 r.,251str

-Pan Wołodyjowski I -1950 r.,210str

-Na polu chwały ,1950 r.322str

-Listy z podróży do Ameryki I -1950 r.,244str

-Wiersze i inne drobne utwory ,1951 r.,169str

-Nowele Amerykańskie ,1948 r., 217str

-Nowele Współczesne ,1949 r.,311str

-Krzyżacy I-1948 r.,216str

-Krzyżacy II -1948 r.,220str

-Pan Wołodyjowski III -1950 r. ,272str

-Bez Dogmatu II-1949 r.,164str

-Wiry II-1951 ,195str

-Nowele Młodzieńcze -1949 r.,281str

-Pan Wołodyjowski II -1950 r.184 str

-Legiony 1950 r.,178str

-Bez Dogmatu I ,1949 r.,149str

-Nowele Obrazki-Przypowięści ,1949 r.,275str

-Listy z podróży do Ameryki I -1950 r.,244str

-Dramaty -1951 r.,257st

Henryk Sienkiewicz urodził się we wsi Wola Okrzejska, w zubożałej rodzinie szlacheckiej, pieczętującej się herbem Oszyk, znanej na Żmudzi od XVI wieku, wedle niektórych genealogów po mieczu wywodzącej się z Tatarów[a] osiadłych na Litwie, czego nie potwierdzają jednak zachowane dokumenty]. Jego rodzicami byli Józef Sienkiewicz (1813–1896) i Stefania Sienkiewicz z domu Cieciszowska (1820–1873). Matka, Stefania pochodziła ze starej i majętnej rodziny podlaskiej Cieciszowskich, skoligaconej m.in. z Łuszczewskimi i Lelewelami, pisywała wiersze, ogłosiła dwa opowiadania w „Tygodniku Ilustrowanym” z 1864 roku oraz powieść „Jedynaczka”, której druk rozpoczął się na łamach pisma „Bazar – tygodnik ilustrowany mód i robót ręcznych” 5 lipca 1865 r.[5] Pisarz miał pięcioro rodzeństwa: starszego brata Kazimierza (uczestnika powstania styczniowego, potem emigranta, który zginął w 1871 r. w wojnie francusko-pruskiej) i siostry: Anielę (Janową Komierowską), Helenę (niezamężną), Zofię (Lucjanową Sieńkiewiczową) i wcześnie zmarłą Marię[6].

Wola Okrzejska należała do babki pisarza, Felicjany Cieciszowskiej. Został ochrzczony w sąsiedniej miejscowości Okrzeja w kościele pw. św. Piotra i Pawła, ufundowanym przez prababkę pisarza. Rodzina z czasem przeniosła się do Grotek, potem do Wygnanowa, Potkanny koło Przytyka, następnie do Grabowców i Wężyczyna, by ostatecznie od roku 1861 zamieszkać w Warszawie.