Dzieła wybrane, 18 książek

Dzieła wybrane, 18 książek - Melchior Wańkowicz

Tędy i Owędy- 344s. 1874r.

Ziele na Kraterze- 405s. 1976r.

 Czerwień i amarant - 196 s., 1974 r.

Na tropach Smętka - 344 s., 1980 r. 

Dwie prawdy - 184 s., 1981 r.

 Walczący gryf - 254 s., 1975 r.

W pępku Ameryki - 389 s., 1976 s. 

Monte Cassino - 678 s., 1978 r.

 Przez cztery klimaty - 694 s., 1976 r.

Zupa na gwoździu- doprawiona - 610 s., 1975 r. 

Wojna i pióro - 590 s., 1978 r.

Od Stołpców po Kair - 589 s., 1977 r. 

 Atlantyk- Pacyfik - 481 s., 1975 r. 

Królik i oceany - 1975r., 522s.

Karafka La Fontainea (tom I i II):

  Tom I - 1983r., 636s.

  Tom II - 1984r., 815s.

Anoda - Katoda (tom I i II)

  Tom I - 1986r., 559s.

  Tom II - 1988r., 543s.

 Melchior Wańkowicz (ur. 10 stycznia 1892 w Kalużycach, zm. 10 września 1974 w Warszawie) – polski pisarz, dziennikarz, reportażysta i publicysta. Wańkowicz debiutował artykułami w prasie jeszcze pod zaborem rosyjskim. Pierwsze tomy reportaży i wspomnień (W kościołach Meksyku, Szczenięce lata, Opierzona rewolucja) wydał w okresie międzywojennym. Podczas II wojny światowej pracował jako korespondent wojenny przy II Korpusie Polskim gen. Władysława Andersa, bezpośrednio po wojnie wydał swoją najbardziej znaną książkę – Bitwę o Monte Cassino – dzieło o największej bitwie tego korpusu w 1944 roku. Wydarzeniom wojennym poświęcił też m.in. tomy Wrzesień żagwiący, który przyczynił się do powstania i umocnienia legendy obrony Westerplatte i Hubalczyków, i Ziele na kraterze. Bezpośrednio po wojnie przebywał na emigracji, w 1958 roku powrócił do rządzonej przez komunistów Polski. W roku 1964 podpisał tzw. List 34, z protestem m.in. przeciwko cenzurze, przez co naraził się na proces sądowy i kilkutygodniowe uwięzienie. We wczesnym okresie twórczości używał też niekiedy pseudonimu Jerzy Łużyc. Uważany jest za jednego z najwybitniejszych reportażystów w historii literatury polskiej.