Dzieła, Tom VI, 1912 r.

Dzieła, Tom VI, 1912 r. - Molier

Molier, Molière, właściwie Jean Baptiste Poquelin (1622-1673), francuski pisarz. Uważany za najwybitniejszego komediopisarza w literaturze francuskiej i jednego z najważniejszych w europejskiej. Studiował prawo. Początkowo objął po ojcu urząd tapicera królewskiego. 1645 wyruszył w objazd Francji z trupą teatralną rodziny Béjartów i du Fresnego po tym, jak założony przez niego L'Illustre Théâtre zbankrutował, a on sam został uwięziony za długi. Od 1658 w Paryżu, gdzie uzyskał protekcję króla Ludwika XIV po wystawieniu w Luwrze komedii Pocieszne wykwintnisie (1659). Pisał farsy, np. Lekarz mimo woli (wystawiona 1666), Chory z urojenia (wystawiona 1673), tzw. komedie intrygi: Grzegorz Dyndała (wystawiona 1668), Szelmostwa Skapena (wystawiona 1671). Największym uznaniem cieszą się tzw. wielkie komedie, m.in.: Szkoła mężów (wystawiona 1661), Szkoła żon (1662), Świętoszek (wystawiona w obecności króla 1664, publicznie 1669, wzbudzając opory i kontrowersje), Don Juan (wystawiona 1665), Mizantrop (wystawiona 1666), Skąpiec (wystawiona 1668), komedio-balet Mieszczanin szlachcicem (wystawiona 1670). Sztuki Moliera przekładano i wystawiano w Polsce od XVII w., np. w 1687 Mieszczanin szlachcicem. W polskich przekładach m.in.: Dzieła tom 1-6 (1847-1850), Dzieła (tom 1-6, 1912), Dzieła (tom 1-6, 1952), Teatr (tom 1-2, 1972).