Dzieła Karola Szajnochy, ok 1925 r.

Dzieła Karola Szajnochy, ok 1925 r. - Karol Szajnocha

Karol Szajnocha (ur. 20 listopada 1818 w Komarnie, zm. 10 stycznia 1868 we Lwowie) – polski pisarz, historyk i działacz niepodległościowy. Był synem zniemczonego Czecha Wacława Scheinoha-Vtelenský'ego i Marii z Łozińskich (jego kuzynami byli pisarze Walery i Władysław Łozińscy). Ojciec Szajnochy, z wykształcenia lekarz, porzucił zawód medyczny i osiadł w Galicji jako tzw. mandatariusz. Nie wysługiwał się władzom austriackim, zżył się ze społeczeństwem polskim, nauczył się mówić po polsku, ożenił się z Polką i spolszczył tak dalece, że dzieci wychował na Polaków. Polakiem czuł się od lat najmłodszych Karol, który początki nauki pobierał w domu, a następnie uczęszczał do szkół średnich w Samborze i we Lwowie. W szkole średniej starał się zatrzeć ślady swego niepolskiego pochodzenia, zmieniając stopniowo pisownię nazwiska (Scheynoha de Wtellensky, później Szejnoha de Wtellensky, wreszcie Szajnocha).

Książka posiada 6 tytułów:

O "Łaźni" Bolesława Chrobrego Kopia Hussarska: 1918 r. , 21 str

Bolesław Chrobry: 1915 r. , 39 str 

Zwycięstwo R. 1675 pode Lwowem: 1925 r. , 21 str

Zdobycze Pługa Polskiego. Brody krzyżackie: 37 str 

Wnuka Króla Jana III: 1925 r. , 38 str

Władysław Łokietek: 1915 r. , 39 str