Dzieła

Dzieła - Witold Gombrowicz

 Tom IX Dziennik 1961-1966 - 1986 r., 260 str.

 Tom VIII Dziennik 1957-1961 - 1986 r., 305 str.

 Tom VII Dziennik 1953-1956 - 1986 r., 371 str.

Tom VI Dramaty -1986 r., 326 str.

Tom V Kosmos - 1986 r., 149 str.

Tom IV Pornografia - 1986 r., 152 str.

Tom III Trans-atlantyk - 1986 r., 140 str.

Tom I Bakakaj - 1986 r., 201 str.

Marian Witold Gombrowicz herbu Kościesza (ur. 4 sierpnia 1904 w Małoszycach, zm. 25 lipca 1969 w Vence) – polski powieściopisarz, nowelista i dramaturg; od 1939 przebywał na emigracji, do 1963 w Argentynie, od 1964 we Francji. Witold Gombrowicz urodził się jako najmłodsze z czworga dzieci Jana Onufrego herbu Kościesza i Antoniny Marceliny z domu Ścibor-Kotkowskiej herbu Ostoja, w rodzinnym majątku we wsi Małoszyce, w ówczesnej guberni radomskiej. Został ochrzczony 8 września w kościele Wszystkich Świętych we wsi Wszechświęte jako Marian Witold Gombrowicz. Po opuszczeniu dworu w Małoszycach w 1911, Gombrowiczowie przenieśli się do Warszawy. Po ukończeniu Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie (1922) studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (w 1927 r. uzyskał tytuł magistra praw). Przez mniej więcej rok przebywał w Paryżu, niezbyt pilnie przykładając się do studiów w Institut des Hautes Études Internationales. Większą rolę w trakcie pobytu we Francji odegrały kontakty z młodzieżą studencką i wyjazd nad Morze Śródziemne.