Dzieła, 13 tomów - Henryk Sienkiewicz
Zestaw zawiera:
Sienkiewicz Henryk:
1. Krzyżacy, tom I 365 s., 2004r.
2. Krzyżacy, tom II 399 s., 2004r.
3. Rodzina Połanieckich 796 s., 2004r.
4. Pan Wołodyjowski 636 s., 2003r.
5. Quo Vadis 635 s., 2004r.
6. Potop, tom 1 477 s., 2003r.
7. Potop, tom II 604 s., 2003r.
8. Potop, tom III 429 s., 2003r.
9. Nowele i opowiadania 605 s., 2004r.
10. Ogniem i mieczem, tom I 476 s., 2003r.
11. Ogniem i mieczem, tom II 460 s., 2003r.
12. W pustyni i w puszczy 381 s., 2004r.
13. Listy z podróży do Ameryki 557s., 2004r.
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz herbu Oszyk, pseudonim Litwos (ur. 5 maja 1846 w Woli Okrzejskiej, zm. 15 listopada 1916 w Vevey) – polski nowelista, powieściopisarz i publicysta; laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1905 za całokształt twórczości, jeden z najpopularniejszych pisarzy polskich przełomu XIX i XX wieku.
Henryk Sienkiewicz był kawalerem francuskiej Legii Honorowej i członkiem zagranicznym Serbskiej Akademii Nauk i Umiejętności.
Twórczość literacką rozpoczął pisząc nowele - powstało ich ponad czterdzieści. Posługiwał się różnymi formami: humoreska, gawęda, obrazek obyczajowy, pamiętnik... Jego pierwszy utwór "Humoreski z teki Worszyłły" zawiera wyraźne przesłanie ideologii pozytywistycznej. Składa się z dwu opowiadań: "Nikt nie jest prorokiem między swymi" i "Dwie drogi". W pierwszym młody pionier pracy pozytywnej, wzorowy gospodarz ponosi klęskę otoczony wrogością i brakiem zrozumienia. W drugim lekkomyślny ziemianin Złotopolski sprzedaje ziemię kolonistom niemieckim, podczas gdy jego rówieśnik Iwaszkiewicz, światły inżynier, rozwija przemysł i daje miejsca pracy polskim robotnikom. Mimo powagi problematyki oba utwory mają przewrotnie formę satyryczną. Humoreską jest też nowela "Ta trzecia" zawierająca obserwacje z życia cyganerii artystycznej i zakłamanego, obłudnego mieszczaństwa. Bohaterami wielu utworów są dzieci ("Janko muzykant" - utalentowny wiejski chłopiec zakatowany za próbę dotknięcia skrzypiec we dworze; "Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela" - męka małego Michasia poddanego przymusowi w szkole pruskiej). Osobnym tematem jest los ciemnych chłopów, zdezorientowanych i bezradnych, stojących wobec obowiązku wojskowego w armiach zaborców ("Szkice węglem", "Bartek zwycięzca"). Wiele nowel inspirowanych było doświadczeniami amerykańskimi, np. życie emigrantów bezradnych wobec obcej rzeczywistości ("Za chlebem"), rozpaczliwie tęskniących za ojczyzną ("Latarnik"). Kilka nowel inspirowanych było zainteresowaniem losem wydziedziczonych Indian, m.in. przejmujący "Sachem" - opowieść o synu wodza zgładzonego plemienia (nb. przez osadników niemieckich), zmuszonego do upokarzającej roli cyrkowego dziwadła.
Sposób narracji, bogactwo języka i doskonałe puenty zapewniły Sienkiewiczowi trwałe miejsce w dziejach polskiej nowelistyki i dzięki licznym tłumaczeniom przyniosły mu pewną popularność międzynarodową. Ale to, co wyniosło go na szczyt sławy - to były powieści historyczne. W latach 1883-86 opublikował w odcinkach w "Słowie" "Ogniem i mieczem", "Potop" i "Pana Wołodyjowskiego".
Powieść historyczną jako taką cenił bardzo wysoko za jej walory dydaktyczne i ideowe, za budzenie patriotyzmu i pielęgnowanie tradycji. Zgodnie z duchem formacji wymagał od niej realizmu i przesłania moralnego. Przeprowadził gruntowne studia nad opisywanymi czasami, a genezę powieści znajdował w "rozczytywaniu się w kronikach i pamiętnikach epoki, którą odczuwałem artystycznie mocniej niż inne okresy dziejów". A wybrana epoka - to lata 1648-73, kiedy to Rzeczpospolita szlachecka przeżywała szereg zagrożeń i wychodziła z nich zwycięsko.
Sienkiewiczowska Rzeczpospolita nie była pozbawiona wad: egoizmu, prywaty, warcholstwa i zdrad. Ale w obliczu zagrożenia rycerstwo i szlachta okazywali się zdolni do olbrzymich poświęceń dla jej ratowania. W "Ogniem i mieczem" dają odpór zbuntowanym Kozakom pod wodzą Chmielnickiego, w "Potopie" - najazdowi szwedzkiemu, w "Panu Wołodyjowskim" - hordom tatarskim.
Sienkiewicz łączy konwencję powieści przygodowej z romansem historycznym. Akcja dzieje się na ogromnym obszarze od Śląska po krańce Ukrainy, głównie w obozach wojskowych, ale także na dworze królewskim, na dworach szlacheckich, na sejmikach... Jest niezwykle dynamiczna: przygoda goni przygodę, potyczki, pogonie, ucieczki, porwania. I przynajmniej po jednej spektakularnej bitwie w oblężonej twierdzy: w Zbarażu ("Ogniem i mieczem"), Częstochowie ("Potop"), Kamieńcu Podolskim ("Pan Wołodyjowski"). Niezwykle plastyczne opisy bitew, potyczek i egzekucji nie stronią od okrucieństwa, wręcz sadyzmu.
