Dzieje wielickiej żupy solnej

Dzieje wielickiej żupy solnej - Antoni Jodłowski

Żupy Krakowskie dostarczały pod koniec XIV w. około 1/3 wszystkich dochodów skarbu królewskiego, a w następnych stuleciach stanowiły również Ľródło bogacenia się wielu mieszczan krakowskich i rodów magnackich, jak Bonerów, Lubomirskich, Morsztynów, Wodzickich i innych. Z salin wielicko-bocheńskich opłacani byli w XIV w. profesorowie Akademii Krakowskiej, a od połowy XVI do XVII w. wysokie nakłady przeznaczano na utrzymanie wojska kwarcianego. Z dochodów żupnych wybudowano także kilka kamienic, ko¶ciołów i pałaców w Krakowie, m.in. ko¶ciół ¦w. Piotra i Pawła, domy "Pod Karpiem" i "Brygantych" oraz w znacznej czę¶ci odrestaurowano w XVI w. zamek renesansowy na Wawelu. Dodać należy, że większo¶ć tych dochodów przynosiła żupa wielicka, której produkcja była wówczas około dwukrotnie większa od kopalni w Bochni. Dlatego też o obiekt ten troszczyli się wszyscy polscy ksi±żęta i królowie, a jego wysoka ranga w Polsce ¶redniowiecznej i przedrozbiorowej miała znaczny wpływ na historię kraju.